‘Baharıma bir yol bulacağım..’

duygularım incinince iletisim kurmak konusunda dünyanın en kötü insanına dönüsüyorum

aramizda ne olursa olsun seni tanimis olmanin getirdigi bahari unutmam

‘Aynı masada bile oturmayacağım insana hayatı boyunca ulaşamayacağı özgüveni verdim..’

Kaybolsam, yine ben çıkarım kendimi aramaya. Üzülsem kendi ruhumda bulurum teselliyi, kaçıp gitsem yine kendime dönerim. Hayatın bana öğrettiği en mühim ders kendimden başka kimsenin beni bu kadar sevmeyeceği. Hayata küser, kendimle barışırım; sahiden iyi ki varım..

Beklediğime değmemiş gibi..

Yaşarken de ölünür..

Belli ki nazım geçmiyor sana..

‘Kendim düşer, kendim kalkarım.. ‘

Geç idrak ettik bazı şeyleri; insanın doğasını, sevdanın geçiciliğini, zamanın hızını, hiçbir şeyin kendimize duyduğumuz saygıdan daha mühim olmayacağını, menfaatin buz gibi gerçekliğini, vaatlerin yapmacıklığını ve hayatın çok da ciddiye alınmaması gerektiğini.

‘Sadece bir çiçek koyulur mezarıma, o da bana kokmaz..’

Kahraolsun bazı şeyler..

‘Anlaşılmak için çırpınmadığın yeri bul’

‘Ben darmadağın dünyalık sızılarımdan, bir tatlı uyku gibi avundum sende..’

Gözlerim doldu ama akmadı..

‘Biraz geç olsada uyandım rüyadan..’

Gülün olayı biraz da dikeninde…

Yine bahar görmeden, kışlara kaldık..

Aynı tarifsiz buruk his..

Gönlümü kıran insana nasıl tamir edebileceğini öğretmişliğim var. Ve ona rağmen gönlümü alınmayışının ağırlığı…