O'nu anmadığım her an ziyandayım.

Bu tür haberleri sıkça paylaştıkları için toplum böyleymiş gibi görüyoruz. Ama aslında güzel ahlaklı nice gençlerimiz var. Sadece haber olmuyorlar. Onun için umutsuzluğa sakın düşmeyin. İyilik hâlâ bir yerlerde dolaşıyor, biz görmesek de.

Sen zaten sahip olduğun hangi manzaranın bedelini ödedin ki Enes'im?

Rabbimiz, Tâhâ Sûresi’nin 44. âyetinde şöyle buyurur: “Yumuşak bir dille söyleyin...” Peki kime söylüyor bunu, biliyor musunuz? Firavun’a. Böyle bir Rabbimiz var bizim. Firavun’a dahi “kulum” diyen bir Rabb. Elhamdülillah.

Öyle iki damla gözyaşı, meseleyi çözer mi sandın Enes'im? Öyle hafif midir ki bu yük, birkaç damlanın omzuna bırakasın?

Merhaba ey öğretmenler gününde öğrencisine yıldızlı pekiyi veren

Anlaşılmayı bekler insan. Zira her bir söz, her bir kelam bir yük nispetindedir. Ve bu yük, diğer gönüllerden bir karşılık bulamayınca, insanın gönlünde daha da ağırlaşır.

Ağır olan dünyanın yükü değil ki Enes'im. O yükü, salt kendi gücünle taşımaya kalkmandır ağır olan.

Senden bir şey eksilince hemen feryat figan etme Enes'im. Belki eksilen şey seni eksilten şeydi, nereden bileceksin?

Rabbimin ''bekle'' diyerek beni ve nefsimi terbiye ettiği dualarım var.

Yeni bir elhamdülillahımız oldu yav. Elhamdülillah. Elhamdülillah. Elhamdülillah.

Bazı gerçekleri gizleyerek kendimi kurtardığımı zannediyordum. Oysa asıl kurtuluş, üzerindeki örtüyü kaldırarak hakikati idrak etmekmiş.

"Son olaylar bize gösterdi ki Batı sapkındır. Batı'da gerçek anlamda bir medeniyet yoktur. Medeniyet yalnızca İslam'dadır."

Yaşasın İslâm! Yaşasın Şeriat-ı Garrâ'yı Muhammediyye!

Yav Twitter'da senelerdir yazıyorum. Ne okundu ne beğenildi ne de paylaşıldı. Yaklaşık bir haftadır Instagram'da açtığım sayfamda paylaşım yapıyorum ve bu kısa zaman diliminde dahi iyi ilerledim bence. İnsanlar beğenip paylaştıkça mutlu oluyorum. Geç oldu ama güç olmadı çok

Sırf Allah’ın rızası için, bu dünyanın illetine de zilletine de katlanıyorum ha.

O’nu bulmaya çalışırken, aslında O’nun beni çoktan bulduğunu henüz fark edebilen ahmak bir kulum.

Öğretmen "Ben kulumun beni zannettiği (düşündüğü) gibiyim. O beni andığı zaman ben onunla beraberim. O beni kendi başına anarsa, ben de onu kendi başıma anarım. O beni bir topluluk içinde anarsa, ben onu o topluluktan daha hayırlı bir topluluk içinde anarım. O bana bir karış yaklaşırsa,

'Vefâtından sonra insanların seni ne kadar çabuk unutacaklarını bilseydin, hayatını Allah'tan başkasını razı etmek için yaşamazdın."