“Susarak da anlaşabiliriz artık seninle, konuşulacak her şeyi mahvettik.”

Bu çocuk benim canımın içiydi...

Sanki yarım yaratılmıştık Ve birbirimizi bulup BİR OLMUŞTUK. (Fotoğraf şahsıma aittir almadan haber verirseniz sevinirim.)

İki insan birbirini gerçekten severse; araya ne kadar zaman girerse girsin, kimlerle neler yaşarlarsa yaşasınlar, elbet birgün yeniden karşılaşırlar. Ya birbirlerini affederler, çok sevdiklerinden; ya da asla affetmezler yine çok sevdiklerinden. Böyle bir söz görmüştüm.

İnsanlara karşı genel mood ektedir

Derdini hiç şüphe duymadan açabildiğin kişi evindir.

Şimdi aramıza duvar örsen, yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım.

Sünger bob suyun altında mangal yaktığından beri olaylara bakış açım değişti

Hayatım sen iken mahvetmene izin veremem.

Ben bu hayattan şunu öğrendim seviyorsanız yok o adım atsın falan demiyeceksiniz. Ben gidip kapısında da bekledim karşısında da ağladım. Aşkta gurur yoktur

Çiçek olmak istemedim ben, senin herşeyindim zaten o yetiyordu

En mutlu anında, her şeyi yoluna koyduğunda dünyan başına yıkılacak. Ahım var sende, elbet çıkacak.

İçimde ki çocuk salıncaktan düştü. Dizleri kanadı, oyuna küstü. Ama hiçbir zaman vazgeçmedi bu parktan. Yani demem o ki istediğin kadar kır, dök, parçala. Hatta kalbimi sik at. Ama senden vazgeçmem.

Zararım dokunmasın diye, ziyan olacak kadar başkaydım sana.

Uyurken seni izleyen bir kedi mi sanırım çok şanslıyım

Sana karşı bir doyum noktam yok

Sevmen için tüm dünya senin gibi mi olmalı

"O seni umursamazken, sen onu herkese anlatırsın."

Küs kalsak bile, uyumadan önce fotoğrafına bakmayı ihmal etmiyorum.