“ ริฟเปอร์ . . . ” คนที่เท่าไหร่ เธอเองก็คร้านจะใส่ใจ

“ ไม่แน่ . . . แต่ฉันรับงานเดี่ยวจนชินแล้ว ” ตลอดมาภารกิจที่เธอต้องร่วมทีมกับเขา . . . มักล้มเหลวเสียด้วยสิ

“ ระหว่างรอ . . . ไม่ลองรับงานเดี่ยวดูล่ะ ถ้าเป็นรีฟเปอร์น่าจะกู้เศษหน้าตัวเองได้นะ ” เธอเอ่ยขณะเช็คลำกล้องปืนของตนเอง ไล่นิ้วมือไปตามสัดส่วนของสไนเปอร์แล้วประกอบมันอย่างชำนาญ “ มันท้าทายดีด้วย ”

“ ไม่ ”

“ . . . ฉันไม่ได้พูดสักคำ ”

“ คิดไปเอง สะกดอย่างนี้ . . . ”

“ . . . . ” เธอเงียบแล้วส่งแววตาระอาให้ซอมบร้า

เอานิ้วจิ้มตา . . . “ สายตาลูกหมาของเธอไม่ได้ผลกับฉัน ”

“ . . . เฮ้อ ” อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหนื่อยขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

“....” วิโดว์เมคเกอร์คาบก้านอมยิ้ม เธอสวมชุดนอนผ้าซาตินตัวบางผิดจากอากาศยามดึกที่หนาวจัดจนหิมะตก หน้าต่างโฮโลแกรมสีจางแจ้งรายละเอียดงานเดี่ยวที่ถูกมอบหมายให้ทำส่องแสงสว่างเรืองรองในความมืด ยังเหลือเวลาให้เตรียมตัว . . . อีกสามชั่วโมง

'การตรวจเบื้องต้นเรียบร้อย คุณออกจากห้องได้' วิโดว์เมคเกอร์พยักหน้าช้าๆ ส่วนหนึ่งเธอยังรู้สึกร้อนรุ่มไปตามเส้นเลือดจากฤทธิ์ของสารทึบแสงที่ฉีดเข้ามาเพื่อตรวจ CT Scan การหลั่งสารในสมอง หญิงสาวผิวซีดถอนหายใจแผ่วเบา หากผลตรวจปกติก็คงดี เธอเบื่อกับการล้างสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้ว

“ . . . . ” สายตาล้าๆ ของวิโดวเมคเกอร์มองไปยังนาฬิกาดิจิตอลที่กำลังบอกเวลาขณะนี้ อา . . . เธอตื่นไวเพื่ออะไรกัน

⠀ ⠀ ⠀⠀⠀ #service เป็นผู้หญิง ( 7 วัน ) รู้ตัวอีกทีร่างกายที่เคยกำยำหย่ำเกรงของเขากลับแปรเปลี่ยนไปซะแล้ว ชายที่เคยเป็นอดีตหน้าตาของโอเวอร์วอชกลับกลายเป็นหญิงสาวตัวเล็กลงสูงไม่ถึง170ได้ นัยน์ตาครามสั่นระริก ได้แต่มองเรียวมือตนอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ❛ นี่มัน อะไร .. ❜ ⠀ ⠀

เธอที่กำลังเช็ดลำกล้องสไนเปอร์ถึงกับชะงัก . . . ดูเหมือนว่าฟ้าเล่นตลกกับโซลเยอร์ 76 เสียแล้วสิ “ Hmm . . . ” คงไม่มีปัญหามากหรอกหากคนที่เจอคนแรกไม่ใช่เรเยส

. . . . วิโดว์เมคเกอร์กำลังจดจ่อกับการทาครีมบนแผลเป็นที่ข้อมือ ร่องรอยบางส่วนจางลงบ้างแล้ว ทว่ารอยไหม้เป็นจุดของบุหรี่ยังชัดอยู่แม้จะทาครีมบ่อยแค่ไหนก็ตาม —น่ารำคาญจริง