قبل اینکه دولت ها بیاید، الگو و معیار های رفتاری جامعه چی بوده؟

تصور من از زبان فارسی همیشه یک کلکسیون از کلمات ظریف و گلچین شده‌ای احساسی-شاعرانگی ست که در انتقال حس به مخاطب جنون‌آمیز عمل می‌کند. فارسی فقط یک وسیله تکلم روزمرگی نیست، او فراتر ازین حرفاست. از آنجاییکه مقداری انگلیسی و اردو میفهمم، این قابلیت را در اونا ندیدم.

چای سبز>>> قهوه

فیسبوکم استوری سال های قبل را یادآوری میکند با دیدنش عرق سرد همراه با شرم پیشانی‌ام را میگیرد و میخندم به اون دوران. چی بفهمم شاید این خندیدن ها نشانه بلوغ باشد.

این قافله‌ی عمر عجب سریع میگذرد.

ازینکه تابو های مثل تجزیه کشور، فدرالیزیم و جدایی دین از سیاست روز به روز شکسته می‌شود جای خرسندی ست.

با اینکه اکثریت پشتون‌ها مدافع گروه تروریستی ط.الب است، تاجیک ها همچنان از یک قاچاقبر و لابی‌گر ط.الب بنام #فوزیه‌کوفی بخاطر تاجیک بودنش دفاع می‌کند. عین کار را چند سال قبل برای کرام‌الدین کریم کرد که متهم به تجاوز جنسی بود. درین شیرآباد همه چی قومی است. #boycottFawziakofi

من نگران نوع نگاهی بی‌خایگی هزاره ها در قبال تهدید بقا هستم. ببیند توییتر هزارگی این کشتار را چقدر قشنگ و عرفانه نشان می‌دهد.

روزی که هزاره ها برای کشتارش شعر نسراید و مدنی بازی نکرد نشانه خوبی است حتمن چاره ی دیگر میسنجد.

آری شد! حالا سلام زندگی🇺🇸

فضای توییتر خیلی وقته آشفته است. برای سلامتی بهتره دوری کرد.

پاییز و ابرهایش.

مردم افغانستان با گذشته سیاه طولانی و زندگی نکبت‌بار که دارد این روزها دایه مهربان‌تر از مادر برای پاکستانی ها شده و چپ راست راهکار می‌دهد. یکی نیست بگوید خفه شو! شما بهتره برین سر تاس خوده مدوا کنید که سرما برد.

برای من خوشحالی بعضی کاربران هزاره از حمله ا.س.یل به ا.یران قابل درک نیست. ورجاند های میوه‌ی به این فکر نکردن که آتش جنگ یا حتی تغییر نظام قبل از هرکسی دامن هزاره های ایران را میسوزاند که جمعیت بزرگی است.

دختره خودش را لخت می‌کند شورتشه میکشد بعد رسانه‌ها این لکه سیاهی را نماد آزادی بخورد ما میدهد. در روزگاری‌ بدی هستیم باید مواظب بود و زیر رگبار اطلاعات غلط قرار داریم که ارزش‌ها را وارونه می‌کند، خیانت به کلماته در اوج رسانده و حماقت را عادی سازی می‌کند. این ماهیت رسانه‌ها است.

پاییز میرلند🍁 📸

ازینکه هیچ وقت رسانه های زرد مثل عنترنشنل، طلوع و رادیو آزادی و امثال اینا را دنبال نکردم احساس سربلندی می‌کنم. ماهیت رسانه ها برایم روشن شده و تصمیم دارم بکلی دُم شان را ببرم. اگر همه ما اینا را طرد/بایکوت کنیم در واقع به قبر پدرش شاشیدیم. دگه دلتان!

دیر شده توییتر نبودم و بیگانگی می‌کنم. رفیقای قدیمی هم نیستن مثل که.