Bir deprem ülkesinde yaşayan ve deprem tehlikesi yüksek illerden Kahramanmaraş’ta yaşayan biri olarak bir gün burası da Elazığ’ın, İzmir’in kaderini yaşarsa benim için ailem için veya herhangi biri için melek oldu diye iyileştirmeler yapmayın. Hakkımızı arayın.

ev ne kadar ilgi isteyen bi sey ya… bi kere biraz temizlik hassasiyetiniz varsa her firsatta temizlik yapiyosunuz, bi de siz almadan yenilenmeyen stoklar var… tek basimayim ve calisiyorum, gunun yarisinda yokum, evim de kucuk… ama ne isim bitiyo ne eve almam gereken seyler..

cuma gunleri beni sakinlestiriyo daha iyi insan oluyorum

eve gidip durmak icin sabirsizlaniyorum, eve gitcem ve oylece durcam, hicbir sey yapmadan, dus alip pijamalarimi giyip dumduz durcam sadece

Sizin bayrağınız yok. Sizin vatanınız yok. Sizin diliniz yok. Ortak bir soyunuz yok. Ortada kurulmuş bir devletiniz bile yok. Tarihte yok hükmündesiniz.

hem evle ilgilenip hem ise gidip hem sosyallesince kendime zaman ayiramiyorum, ise gidip evle ilgilenip kendime zaman ayirinca sosyallesemiyorum, ise gidip sosyallesip kendime zaman ayirinca yuva hissi kayboluyo, bu denklemin her seyi dengeleyecek sekilde guncellenmesi lazim

yetiskin olma sırası bana geldiginde ekonomi is imkanları refah düzeyi

Türküm, Türkçüyüm, Atatürkçüyüm. Başka hiçbir görüşe saygım yok. Teşekkürler.

gunluk makyajda simli far kullanmak....how i love being a woman ya

bir ailenin ilk kiz cocugu olmak... cok zorsun

Ailemden ayrı yaşıyorum. Bugün bayram tatili için yanlarına geldim. Aşırı hastayım; iftar için anneme gram yardım edemedim. İmam "Allahuekber" dedikten sonra kadın çorbasını bile içemedi. Ne zaman ağzına kaşık getirse biri "Yemeğim bitti." diye tabağını uzatıyor. İster feminist

cv

“Andımız doğru bir motivasyondu.”

neyse ya (mümkün olan en yüksek mertebede stres yaptıktan sonra)