Şimdi tuzu kuru olanlar buna geç kalmadınız hayat bir yarış değil diye edebiyat yapacak ama bu hissi sadece yaşayan bilir herkesin hayatı akarken senin hayatın duruyormuş gibi hissetmek nedir yaşamadan anlayamazsınız

özgür'ü dinlemeyin. memleketinize, geleceğinize, emeğinize, kaderinize sahip çıkın. onurlu, vicdanlı, cesur insanlar olun.

hayatında hiç geçim sıkıntısı çekmemiş anne ve babasına anne babalık yapmak zorunda kalmamış sabah 5 suları ağlayarak uyanmamış stresten günlerce uykusuz kalmamış gelecek kaygısı çekmeyen insandan nasihat dinlerken

Ahmet Erhan

buluştuktan sonra eve dönmek istemediğimi çünkü kendimi onun yanında evimde gibi hissettiğimi fark ettiğimde aşık olmuşum dedim

“sana borçluyum bu kabına sığmayan sevinci.”

Tavşan dağa küsmüş. Sonra dağ kendisini ne kadar kırdığını anlasın diye beklemiş. Hatta zihninde dağa süre tanımış. Süre dolana kadar dağ adım atmazsa dağ ile ilişkiyi kesmeye karar vermiş. Dağın ise hiç umrumda olmamış. Umrunda olsa üzmezmiş zaten. Tavşan safmış biraz.

Allah bazen bir kapıyı kapatır öbür kapıyı da kapatır. Allah bu bi şey diyemezsiniz

orhan pamuk diyor ya fark etmeden alıştığımız, alıştığımızı da hiç bilmediğimiz sıradan bir tiryakiliğin törenlerinden ayrı kaldığımızda hayatın eskisi gibi olmadığını hissetmenin hüznü sarar içimizi diye. o gönül üzgünlüğü çok kötü.

Bir çürümenin ortasında Utancımıza tutunmuş İyi şeyler düşünerek Yaşamaya çalışıyoruz. şükrü erbaş

"dün bir ağacın altında kendime sarıldım." kalanlar. tezer özlü.

Vazgeçmeye mecbur olmak çok zormuş. Gece gündüz olması için dua ettiğin dileğine veda etmek çok sancılı.Olsaydı nasıl olurdu diye düşünmemeye çalışmak,olmayışının sebeplerinde boğulmadan devam etmek insanın gücünün üstünde.Çetin bi savaştan yara almamış gibi çıkmak ne büyük sınav

İnsan davranışları kadar vardır.

Acil temur ağa oynamayı öğrenmem lazım bakın çok acil

Zaman buydu işte; sadece seslerden oluşan sonsuz bir mekan.Hayat buydu işte; yaprakları her daim yeşeren,sonra dökülen kadim bir çınar ağacı.

"Çocukluğumdaki 'zaman'a ne oldu? Bu akış, aynı akış değil."

20li yaşlarımın 6yılını ciddi ilişkiye adayıp günün sonunda yanlış kişiye yatırım yaptığımı anlayıp vaktinde gençliklerini yaşamış ve artık düğün davetiyelerini göndermeye başlayan yaşıtlarımı görüp ortada tırnakçı cemilin piçi gibi kalmış olduğumla yüzleşmemin utancını yaşıyorum

“İfade edilemeyen bir şeyle dolu olmak.”

Anadoluyu kapı kapı gezip "kız çocuklarınızı okutmayın, kötü yola düşer" diyen yobaz kadını anıyor millî eğitim bakanı. Bu gözler daha ne görecek acaba?:dd