bir çıkış yolu bulamadığımda genelde oturur ağlarım. sonra amaaaan nolcaksa olsun der biraz vakit geçince yine ağlarım.

içimde binalar yıkılmış, bir enkaz altında inanmışlığım sana.

yıllar sonra tekrar intihar etme fikrinin iyi bir fikir olduğunu düşünmeye başladım

arkadaşlar çağrı merkezini aradığınızda yetkililer tüm görüşme kayıtlarını dinlemiyor gereksiz detay verip başımızı ağrıtmayın allah aşkına ya

kursak diye bi yer var benim her şeyim orada kaldı

aşamadım

bi gün ansızın gider insan

Yoruldum, sokağının kaldırımında oturup dinlenmek istiyorum.

kendimi ait hissettiğimi sandığım yerde yabancı hissettiğim anlar

selam, acımı yaşayabileceğim başka bir yer yokmuş bundan mütevellit geri geldim.

‘gönlümün kaydığı bütün dinginliklerin, ruhumu parçalayan sivri köşeleri var. bakışlarımı kenetlediğim bütün bakışlar zifiri karanlık çıktı.’

başkalarında yokluk hissi oluşturan hiçbir özel günü sevmiyorum

*açılmamış gönül kasamda sakladığım sensin

içim acıyor

rabbim biraz daha ferahlık ver

kimseye taşıyamayacağı yükü yüklemediğine iman ettim ama zorlanıyorum. biraz daha güç ver lütfen

rabbim kalpleri en iyi bilendir, ben ne yapacağımı bilmiyorum rabbime bıraktım yolumu ve gönlümü.

Rab her yarayı sarandır. şifa diliyorum gönlümüze ve gönlümüzdekilere. şifalandır bizi Allahım.