Şunu bir 8-10 kez izleyin. Sonra sıkılınca bir daha izleyin.

Adam asgari ücret dahi vermeden öğretmen çalıştırıp eğitim sistemini eleştiriyor. Akademisyenler de hak verip sessizce dinlediler. Paranın gözü kör.

Haberi ilk duyduğum anda kahroldum, sonra pek çoğunuz gibi ben de, iyileşsin diye sessizce dua ettim ama olmadı, minik Mattia Ahmet Minguzzi melek oldu gitti… Ne mutfak şefi olan babasıyla ne de klasik müzik camiasından biri olan viyolonsel sanatçısı annesiyle tanışıklığım ne de

10yıl… kimsesiz diyelim, hastane postane işlemi yapılmayan birini devlet niye sormaz öldü mü kaldı diye? Yaşlı yalnız bir kadın.

Sanatçımız Volkan Konak’ın ani ölümü üzerine aklıma gelen iki önemli uyarı:

“bu çelişkili yürüyüşler içinde bizden ne kalır ki geriye bir ölenle ölebilmek bir gülenle gülebilmek mutluluğuna sevinmek insanlığın kan ağlamak ölümlerine ve afrikalı kapkara bir acıyı duyabilmek bembeyaz yüreğimizde” sırrı abiden miras kalacak insanlık

“Yiğitlik, sen cehennem olsan bile    Fedayı kabul etmektir,    Cennet yapabilmek için seni,    Yoksul ve namuslu halka.    Bu'dur ol hikayet,    Ol kara sevda.”

“hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı gittiler akşam olmadan ortalık karardı”

Tam olarak bu hissettiğim..

“Mah cemalin güneş midir ay mıdır “ Seni en sevdiğin türkü ile uğurladım babacım, huzurla uyu open.spotify.com/track/2lIpPFeq…

3 Haziran babama veda ettim… “ne anlar acılardan/güzel haziran canım benim / sevdiceğim                      bitanem kısa sürdü bu yolculuk uy anam anam haziranda ölmek zor! kökü burda yüreğimde yaprakları uzaklarda bir çınar ıslık çala çala göçtü bir çınar”

İsmet Özel 'i anlamak... Hayatımın en acı evresi .. "tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi"

Sadece 39 gün oldu. Metanetli cümleler kuruyorum ama soluğum kesiliyor. Hep şaşardım ölümün ardından nasıl yaşanıyor diye, taşkın bir nehirde savruluyor gibiymiş. Ölmüyorsun ama bükülüyorsun. Tanrım babamın metanetini ver bana.

Depresyon insanın aklının başında olmaması değildir. Aklının bitkin düşmesi, düşünecek gücü kendinde bulamaması, konuşacak takati olmaması, umut etmekten yorulması, iyimserlik denen o duyguyu tümüyle kaybetmesidir.

"Hayatımın giderek daralan bir huniye dönüştüğünü kime anlatabilirim? Benim acılarımı, uykusuz gecelerimi, intihar düşüncelerimi kim anlayabilir?"

"Şimdi senin o durgun ve her şeyden çekilmiş halini, bir yaşam tembelliği zannediyorlar."

Depresyon, yas, korku.. ne zaman dibe vursam 7 numara ile nefes alıyorum.

30larımda kaybettim babamı, ama; yaşar Kemal gibi 4 yaşında babamı biri elimden almışcasına öfke doluydum. Ölüm gerçeği bugün içimi yaktı, çaresizce öfkem dindi acım kaynadı, boyumu aştı. Pusulamı kaybettim. Savruluyorum onsuz. Hep kmlerce uzaktaydım ama hep yanımdaydı..

“Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. Sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. İnsan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep.”