“ วอสมาแล้วหรอ ”

เขายิ้มให้อย่างเป็นมิตรแล้วพยักหน้าเบาๆ “ ดีใจที่มา ”

“ ... ” เขาหัวเราะแล้วลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ “ เทอร์โบฟ็อกซ์น่าจะดีใจที่เจอนาย ”

เขาหัวเราะเมื่อเห็นแบบนั้นแล้วรีบเอามือออก ก่อนเขาจะพยักหน้าอีกครั้ง “ ทำไมจะไม่ล่ะ? เค้าอยากเจอทุกคนนั่นแหละ ”

〔 ɸ ɸ ^_^ 〕 ฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดีและทำสีหน้าล้อทีมสการ์เวนเจอร์ – · . . สการ์เวนเจอร์เจ้าพวกปลาซิวปลาสร้อยคิดจะเอาตัวเองมาเปรียบเทียบกับทรานของเรา ช่างอ่อนหัดนัก –· แค่ทรานเอ่ยปากก็มุดหัวหายหน้าไปกันหมดแล้ว

“ โอ้เปล่า ฉันนึกว่าชอบให้ลูบ ” “ อ้อ... ได้สิ ถ้าอยากอยู่ ”

“...หืม? ทำไมต้องรำคาญกัน สำหรับฉันแล้วนายคุยง่ายกว่าคนอื่นตั้งเยอะ” เขาหัวเราะกับคำถาม นอกจากนี้เค้าก็ยังคุยกับอีกฝ่ายรู้เรื่องแค่คนเดียว จึงอยากจะเป็นเพื่อนด้วย “ ว่าแต่เริ่มพูดภาษาปกติได้รึยัง? ”

เขาส่ายหน้าเบาๆ เขาไม่เคยรู้สึกรำคาญเพราะอีกฝ่าย มีแต่เรื่องดีเซปติคอนที่หลบหนีเท่านั้นที่ทำเค้าหงุดหงิด “ งั้นหรอ ดีแล้วล่ะ ขั้นแรกหัดเรียกชื่อพวกเราไปก่อนก็แล้วกัน ”

เขายกยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น เพราะปกติแล้วอีกฝ่ายจะพูดมันค่อนข้างยาก “ งั้นพูดชื่อฉันหน่อยสิ เคออน กับ วอส ชื่อนาย ”

เขาปรบมือให้เบาๆด้วยรอยยิ้มที่เขายิ้มให้บ่อยๆ ก่อนเขาจะลูบหัววอสเบาๆ “ ดีมากก ทีนี้ลองพูดประโยคดูมั้ย? ”

“ ว่าตามฉันแล้วกัน... ” เขาตบบ่าให้อีกฝ่ายนั่งลงด้านหน้าตนเพื่อที่ตนจะได้สอนง่ายๆ “ อืมมม.... 'ตรงนั้นมีเป้าหมาย' เอาคำนี้ไว้ชี้ตำแหน่งตอนเจอพวกหลบหนีไง ”

รอยยิ้มดีใจฉีกขึ้นบนใบหน้าแม้ตาที่กลวงจะทำให้ใบหน้าของเขาดูแข็งทื่อก็ตาม เค้าปรบมือแล้วลูบหัวอย่างเอ็นดู “ เก่งมากกก เอาล่ะ ทีนี้- พูดคำนั้นบ่อยๆจนกว่าจะคล่อง ”

เขาปล่อยมือแล้วหัวเราะเบาๆ เค้ารู้ว่าวอสคงจะเขินแต่เขาก็เอ็นดูและอยากแกล้งนิดแกล้งหน่อย เมื่อเขาได้ยินว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร เขาเอียงหัวเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า “ ค่อยๆคิดคำนั้นว่ามันออกเสียงยังไง ” “ ว่าไง? มีอะไรหรอ? ”

เขาตั้งใจดูทุกกิริยาของอีกฝ่ายอย่างตั้งใจด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิมก่อนจะหันไปมองมือของอีกฝ่าย “ อ๋อ อยากชวนฉันไปทำอะไรหรอ?? ” เขาเอียงคอถามด้วยความตั้งใจที่อยากจะเล่นด้วย

เมื่อได้ยินแบบนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าเขาก็ชื่นมื่นขึ้นมาในทันที เพราะอีกฝ่ายพูดได้คล่องมากขึ้นพอสมควร “ โอเค! งั้น...เราพาเจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์ออกไปด้วยดีมั้ย? ”

เขาเดินกลับไปจูงเจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์มา เมื่อกลับมาแล้วเค้าก็พยักหน้าเบาๆเป็นสัญญาณว่าพร้อมแล้ว แต่เมื่อเจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์เห็นวอสมันก็วิ่งไปกระโดดใส่ในทันที

เมื่อเห็นว่ามันทำให้วอสตกใจ เขาก็กระตุกโซ่ให้มันวิ่งกลับมาหาเค้า มันจึงยอมอยู่เฉยๆ เขายิ้มให้แล้วพยักหน้าตาม ดีใจที่อีกฝ่ายพูดคล่องขนาดนี้ “ ได้เลย ไปกัน ”

เขาหันมองมือของอีกฝ่ายแล้วเอียงหัวเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองเจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์ “ นายแน่ใจนะ? ” เขายื่นโซ่จูงขึ้นมาแล้วยื่นให้เล็กน้อย เพราะกลัวว่ามันจะวิ่งทันทีที่ปล่อย

พอเห็นแบบนั้นเขาก็อดอมยิ้มไม่ได้ด้วยความเอ็นดูอีกฝ่าย เจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์รู้หน้าที่ดีจึงวิ่งนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว เขาจึงกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามอีกฝ่าย

เขาตกใจที่มันฉุดวอสวิ่งไปแล้ว เขาจึงพยายามวิ่งตามและดึงแขนอีกฝ่ายที่ถูกโซ่อยู่เอาไว้พร้อมกับหยิบโซ่มาดึงช่วย เจ้าเทอร์โบฟ็อกซ์รีบชะลอความเร็วแล้วหันมาหาทั้งคู่พร้อมกับแลบลิ้นหอบแฮ่ก “ ใจเย็นๆ นายควรดึงมันเอาไว้แน่นๆไม่ใช่ให้มันดึงนาย ”