Elveda..

Beni anlamadınnn ona yanarım..

Susacağım ama unutmayacağım.

Her şeyin eskisi güzelmiş. Eski eşyalar, eski dostluklar, eski aşklar. Çünkü eskiden insanlar güzelmiş, ruhları güzelmiş, hayalleri güzelmiş. Şimdilerde güzellikten yoksunuz. Keşke eşyalarda, modada, aksesuarlarda olduğu gibi insanlıkta da eskiler moda olsa..

Üzüldüğünü anlamayan, seni mutlu edemez.

İçim rahat. Çünkü iyiliğimden kaybettim yine.

Kıymet bilen insanlara zaafım var.

Dön diyemem..

Bir Leyla ile Mecnun değildik ama bizde veda ettik. “ Dışarda akıp giden bir hayat var biliyorum ama ne yapsam o hayata dahil olamıyorum… Eğreti duruyorum her yerde..”

HAKKIMI HELAL ETMİYORUMM!!

Başkaları gitmiş olur gidince, Bir sen yakınsın uzakta kalınca..

Şimdi Side de bi rakı masasına ihtiyacım var.

Leyla ile Mecnunda ki Kaan gibi hissettim kendimi. “Nasıl usta hiç belli etmedim dimi üzüldüğümü” dedim dönüp Mehmet’e bembeyaz olmuş yüzümle.

Afyonkarahisar Karadeniz iklimidir.

Ehline denk gelmeyen her şey ziyan olur. Can da inci mercan da.

İfade edemediğim bir eksiklik hissi var içimde, sanki her şey başka türlü olabilirdi.

Tek karede iki zaafımı gördüm. Kırmızı çizgim, hassas noktammm

Yol mu yordu, yoksa yol mu uzadı? Varamadık bir türlü istediğimiz yere. Arafta kaldı her yanımız,ne eskisi gibi olabiliyoruz ne de kendimizi tamamlayabiliyoruz.

Belki yarım kaldım..

Yaptık bi çılgınlık Allah’ım affetttt