اگر توافق بشه، آیا عاملی غیر از جنگ و حذف سران نظام رو عامل توافق و بهبود احتمالی اوضاع بعدش می‌دونید؟ اگر توافق نشه، آیا عاملی غیر از جنگ‌طلبی ج.ا و پروژه‌های خطرناکش رو مسبب مرگ و فلاکت و ویرانی بعدش می‌دونید؟

قبل ۱۴۰۴ رو دیگه خیلی یادم نمیاد خاطره‌ای ازش ندارم. از وقتی که حافظه‌ام کار می‌کنه ترامپ رییس‌جمهور آمریکا بوده.

اینکه واقعا مذاکرات چطور پیش رفته، تنها نشانه‌اش اینه که ببینیم قالیباف تا سه هفته آینده زنده می‌مونه یا نه. اگه باقر رو همچنان در میان خودمون داشته باشیم یعنی بدون شک یه چیزی داده شده.

تجربه مهاجرت برام شبیه به مرگ بوده. با این تفاوت که با جهان زندگان از طریق اپلیکیشن روبیکا میتونی ارتباط داشته باشی.

در سالگرد تولدم به تک‌تک اسپرم‌هایی که در رقابت باهام کندی کردن و شکست خوردن ابراز نفرت و حسادت کردم. کاش مدال نقره می‌گرفتم و بدون اینکه چیزی از ارزشهام کم بشه انسان نمی‌شدم. حقشون بود اونا به جای من به گا میومدن.

نه شعر و ادبیات دیگه حسی برمی‌انگیزند در من، نه علوم انسانی کوچکترین احترام و آبرویی پیشم داره، نه خدا زنده است و نه ایمانی دارم، نه شوری برای عشق و دلباختگی دارم. روحم رو گم کردم. بی‌چرا زنده‌ام.

دل‌واپس‌گرایان مدرن ازمون میخوان به وقایع همون احساساتی رو داشته باشیم که اونا دارن. مثل بچه‌های خوب ساکت و دست به سینه بشینیم پای هیئت روضه‌هاشون بر وطن گریه کنیم. میرن بالا منبر درس ایدئولوژی‌زدگی میدن و همه مخالفاشون رو یه کاسه برچسب وطن‌فروش میزنن. بیاین پایین سرمون درد گرفت.

اس‌ان‌آی‌‌ت را برای اسپوف کردن دوست دارم دوست دارم

آخوند داره نابودمون می‌کنه، AI داره جایگزین‌مون می‌کنه، و نئو-وطن‌پرستی داره کسخلمون می‌کنه.

توی این یه ماه سه بار تا مرز از دست دادن کامل گوشیم رفتم و یه جوری نجات پیدا کرده و دوباره رسیده دستم. هر سه بار یه مرگ نصفه نیمه‌ای رو تجربه کردم. با تمام وجود دیدم بدون اون گوشی و سیمکارت‌های توش انگار مهم‌ترین اعضای بدنم رو از دست داده باشم و فلج شده باشم.

الان یه شروین حاجی‌پور چشم آبی داره می‌خونه: فرض کن این بنزینا آب معدنین، که ما توی اروپا نیستیم.

پیام‌های دریافتی تایید نشده کانال دیوید آنلاین: سلام دیوید جان، ایست بازرسی سر سه راهی جاده‌ی مارسی به لیون ماشینا رو میزنه بغل تو صندوق عقب و داشبورد دنبال بنزین می‌گرده‌. گوشیم رو هم چک کرد رفت تو سطل آشغال گالری ببینه عکس پمپ بنزین نباشه.

یه خر تو خریه که اصلا معلوم نیست کی بشکه‌ی زهر رو سرکشید. علی‌الحساب یه ناوگان عظیم و باشکوه رفت تو کون عرب‌ها.

به این جلزولز و شکاف بین دنیاپرست‌ها و آخرالزمانی‌های سپاه و نظام خیلی دل بستم. منزل امیدمه. املاکی دیوث برق رو ول کنه همین درز رو یه کم بیشتر انگشت کنه یه مرحله رفتیم جلو.

از جفاهای روزگار هم اینکه کسی که استخر و آب پرتقال و اینترنت ارزونش رو از دست داده، داره برای کسایی که جوونش رو داده، زندگیش رو داده و لنگ شب رو به صبح رسوندنه، خطابه‌ی وطن‌پرستی میره و احمق و کم‌هوش و غیرقابل تحمل می‌خوندش و میگه تو خودت حالیت نیست من می‌فهمم چی برای تو خوبه.

سینما دریم هر شب برام دو سانس فیلم پخش می‌کنه: نوبت شروع خواب تا ۴-۵ صبح که یه فیلم کلاسیک سیاه‌سفید با بازیگری اکس‌هام، کراش‌هام، دوستام و خانواده‌ام پخش می‌کنه. سانس بعدی تا بیداری یه اکشن جنگ‌محور رنگی و سوررئال اکران میشه.

داستان احمد و صالحه همون ضربه‌ی آخر، همون هُل آرومی بود که برای پرتاب شدن تهِ سیاهچاله‌ی مرگ نیاز داشتم. هر ماجرای عاشقانه‌ی تلخی در ادبیات و سینما مثل قصه‌ی شبانه‌ی کودک و نوجوانه در برابر این افسانه. شگفتی‌های کثیف واقعیت کیلومترها از ناب‌ترین تخیل‌های هنری جلو زده.