มันเสียอาการมากนะน่ะ

จุดอิ่มตัวน่ากลัวนะ จากที่ขี้เล่นก็ไม่ขี้เล่นแล้ว จากที่คุยสนุกๆก็ไม่สนุกแล้ว กลายเป็นความเงียบและความนิ่งแทน

กลัว กลัวเธอไม่รักชิบหาย

อย่าใจร้อน จำไว้ว่าทุกอย่างต้องใช้เวลา

เราสามารถรักใครไปพร้อมกับการมีอิสระได้นะ

สเป็ค:

รู้ไหมว่าการพยายามจะเป็นคนที่ใจเย็นมันน่าอึดอัดขนาดไหน

อายุเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่รู้สึกตัวเองไม่โตตามอายุเลย ยังทำตัวเรื่อยเปื่อยไปวันๆ ไม่มีเป้าหมายอะไรมากมาย แต่ก็มีความสุขดี

นักรักร้องไห้ตาบวม

'แล้วกูล่ะ' เป็นความรู้สึกที่เหี้ยมากเลย แบบเรามองว่าเขาเป็นคนที่สำคัญ แต่เขาก็ไม่ได้นึกถึงอะไรเราเลย มันเป็นความแอบเฟลในใจลึกๆ

ไม่ชอบมานั่งเดาใจใคร

ชอบคืนที่มีเธอบอกฝันดี

สั่งงานเป็นร้อยหน้า เต็มห้าคะแนน

เขาชัดเจนว่าไม่ต้องการเราขนาดนั้นยังจะคาดหวังอะไรอยู่อีกหรอ

‘หรือว่าไม่อยากคุยกันแล้วเหรอ’

“ไหนบอกว่าจะไม่ชอบคนเดียวกันไงวะ”

เขาอยากปลูกดอกไม้แต่ไม่อยากดูแล

flower shop

พรุ่งนี้ก็สอบแล้วแต่ก็ไม่อยากอ่านหนังสือแล้วอ่านไปก็ลืมไปหมดอยํ่ดีนั้นแหละกูไม่เข้าหัวหรอก

เมืองนี้ไม่เหงาอีกต่อไป