Bağıra bağıra yoruldum demek istiyorum ama tek yaptığım susup etrafı izlemek.

“Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı, Kim bilir, Sesini gökyüzü sanan kuşlar bile vardır.”

Yaralandığı yerden güçlenen kadınlara hayranım. Çiçek açamaz belki ama dimdik duran bir gövdesi var hep. Asla solduramayacaksınız, asla.

Her şeyin güzel olacağına olan inancımı kaybettiriyor bana hayatıma giren her insan..

Burası dünya nereye varsan, varamadığın yerdesin.

Sessiz ol yeni uyuttum acılarımı

Liman yıkılmış, şehir yok, kaptanın kafası güzel..

Konuşurken herkes lafı kendi yarasına getirmek ister.

Ben istiyorum ki; neyse boşver zaten olmuyor.

Kendi pencerenden benim manzaramı yargılıyorsun bu çok acı

“Sana gelmeyene gidemezsin.”

Artık ruhumuzu uyutacak bir masal kalmadı.. Ama yine de belki ay susar, güneş doğar, sabah olur..

Anlık mod düşüşü defol git hayatımdan

Benim derdim artık beni bile alakadar etmiyo tam olarak bu gamsızlık seviyesindeyim.