neden demek yerine tamam diyen biri için tüm bu felaket

üzülünce kalp cidden fiziksel olarak acıyo ya

cogu hal hareket ve davranislara agzim acik kalmiyor degil korkunc bir iticilik

karsimda bir cocuga ders anlatiyormus gibi bana yaptiklarini icsellestirip karsiliginda sana ask beslememem gerektigini anlatmaya calistim kendime.

geri dönüşü yok belki ama avutmak istiyorum yine de kendimi

insanın bi anda çocukluk travmalarının olur olmadık yerde tetiklenmesi çok rahatsız edici donup kalıyorsun

sessizliğin, konuşmamanın, insanların yorumuna maruz kalmamanın, özgür olmanın müthişliği diye bir şey var

yolu açık olsun sonuna kadar. ona diyecek tek bir şey yok şu saatten sonra

biz böyle olsun ister miydik

2025'i hiç yaşamamış olmak isterdim diyemem, çok zorlandım ama daha çok olgunlaştım, tecrübe sahibi oldum, yine de iyiki diyebilirim bu sebeplerle

hataları aşk sanmayın

her şey halledilir yaradanla bağını koparma yeter ki

gezinmişsindir kalpten kalbe öyle mi