กินข้าวอยู่พารากอนชั้นล่าง ก็มีคนด่าเสียงดังได้ยินทั้งร้าน จับใจความได้ว่าด่าพนง.ร้าน คนด่าน่าจะ manager พูดแบบ “กูพูดดัง ให้รู้ทั่วเลย ไม่อายหรอก” “พารากอนหาคนไม่ยากนะ หนูออกพี่หาคนแทนได้เลย” นี่อยากหันไปบอกว่า น้องออกเถอะค่ะ งานอาจจะหายาก แต่อย่าอยู่กับคนปสด toxic แบบนี้ค่ะ

แค่เปียกฝนก็พอทนอยู่แล้ว ขับรถถ้าเห็นคนก็เบาให้สักนิดก็ได้🥺😭

ก็ประมาณ72ได้อ่ะค่ะ เวลาไปไหนมาไหนก็เครียดเหมือนกัน มันเก็บค่อนข้างลำบาก

จะบอกแฟนอินเตอร์ยังไง ไม่ได้จะกินหมาจริงๆ

เล่นทวิตก้เบื่อ ดูติ้กต้อกเบื่อ ดูหนังดูซีรีก้เบื่อ omgggggggg มีไรให้กุทำอีกบ้าง

ขอบคุณค่าบ

เวลามีคนถามหาความรับผิดชอบจากสิ่งที่กุไม่ได้สร้าง อยากตอบกลับไปว่า ตายโล้ดใครสน มากอะ

เป็นร้านที่เหี้ยม้าก ไม่เคยเจอร้านไหนเหี้ยขนาดนี้ ละในช้อปปี้ก้เจอคนได้ของตำหนิเหมือนกัน😡😡😡😡😡

หงุดหงิดจนท้อ คงเติบโตมาไม่เหมือนกันจริงๆ กุเป็นลูกค้าจ่ายเงินแต่รู้สึกเหมือนไปขอของแจกฟรี ส่งของพังมาแล้วกุต้องตามเรื่องเองหมด อะไรของมัน คนเรามันพูดขอโทษไม่เป็นเลยมั้ง

เป็นครั้งแรกที่วิ่งลงไปเอาข้าว5555666665

ปีนี้นิ่งขึ้นเยอะ เป็นผู้ใหญ่ ไม่ค่อยโกรธใครเลย แต่คนโกรธกุน่าจะเยอะอยู่

ใจความของสิ่งที่จิตแพทย์ต้องการสื่อสาร แต่ปรับเป็นเวอร์ชั่นที่นุ่มนวล

โกหกดีแล้ว ตอนนั้นพ่อพาย่ามาจาก ตจว พาไปกินข้าว แกอยากหลนปูมาก ก็สั่งไม่อะไรกัน เช็คบิลมา 3พันกส่า แกตกใจราคา พอไล่อ่านดูเมนู หลนแก 400 บาท แกฝังใจมาก ท่องอยู่แบบนั้น 400,400,400 แล้วไม่ยอมไปกินข้าวในกทมอีกเลย เพราะงั้นโกหกเถอะค่ะ

โดนด่าแล้วไม่ตอบกลับ

นึกว่าจะกินเข้าไป..

ไม่ชอบคนไทย 555555555555555555555555555

ช่วงนี้ใช้เงินเยอะม้ากกกกกกกกกกกกกกก