Demin mükemmel bi söz okudum. “Sen İstanbul’dan güzelsin , ben ise Fatih’ten hırslı.”

İnsanların en güzel halleri çok aşık halleri bence. Aşk sihirli, motive edici, ışıldatıcı bir duygu.

Ben hikayeleri seviyorum. Sanatçıyı değil, sanatı seviyorum, hatta sanatın bir parçası olmayı.

Arkadaşlar 30 lu yaşlar resmen golden era ya. Kimse bunları anlatmadı.

Günü sevdiklerinle karşılamak ne büyük mutluluk.

Huzur fırtınanın dinmesi değil, hava durumuyla barışmaktır.

Teoman’da konuşmuş ama ne konuşma olmuş şok oldum 😳 “70 milyon kişilik bir hapishane yaptır biz orda yaşayalım.”

İçinde bulunduğumuz an bir daha asla geri gelmeyecek. Gelecek adına endişelendiği şeylerle bu anı mahvedecek kadar korkak olmamalı insan. Sadece anın tadını çıkarmayı bilecek kadar cesur olanlar mutluluğa dokunabiliyor.

Yalan söylemek zor bir iş, bir sürü değişkeni var. Yeterince zeki değilseniz mümkünse yalan söylemeyin, komik oluyor.

Anlata anlata duyuramadığı her şeyi kafasında sessiz sessiz bitiriyor insan.

Birlikte zamanı demlediğin insanlarla, konuşmak, vakit geçirmek, hatta susmak bile çok kıymetli.

Bazen kendimiz için en doğru olanı yapıp herkesi iyileştiremeyeceğimizi kabul etmemiz gerekiyor.

Bu videoyu izlediğimden beridir yanıtı üzerine düşünüyorum…

Aşık olacağınız kişiyi bulun, sonra bırakın sizi öldürsün demişler. Katilini arar mı insan ?

Sustum, kendimi büyük konuştuğum her hikayenin baş rolünde bulduğumdan sustum.

Demin bir yazi okudum, “Hayatı hep bahar bahçe gibi yaşarken, bir sabah içimdeki tüm çiçeklerin solduğuna şahit oldum.” O saniyeden beri göz yaşlarımı durduramıyorum. Allah hiç birimize bir anda tüm çiçeklerimizi soldurucak şeyler yaşatmasın.

Belki de bişeyler için hiç bir zaman hazır hissetmeyeceğiz. Belki de hazır olmak bir his değildir, bir karardır.

Teyzemi kaybettiğimizden beri sevdiklerimizi kaybederken ne kadar çaresiz olduğumuz gerçeğiyle yüzleştim, onkoloji alanında çalıştığım için de sevdikleri ellerinden kayıp giden bir çok insan görüyorum. Bunun dışında ki hiç bir dert bana pek dert gibi gelmiyor açıkçası, üzgünüm

Öyle ya da böyle insanların önceki ilişkilerini referansları olarak görüyorum.

Ne zaman ipte yürüsem, ailem bir file tutar altıma.