به جهنم که دوستم داری وقتی بلد نیستی باید چجوری باهام رفتار کنی و احترام بزاری

درخانواده‌ی ایرانی همیشه حفظ آبرو مهمتر از سلامت روان بوده... درواقع ما برای برنده شدن دربرابر مردم به خودمون میبازیم؛ و در نهایت میشیم یه تعداد روانی آبرومند!

واقعیت اینه که روابط انسانی به شکل غمناکی ناامید کننده‌ان کاش گیاهی، سنگی، چیزی بودم

وااااییییی دارم آتیییش میگیرممم دیگه از غصه واقعااا دلم میخواااد بمیرممممم

تورگام‌به‌جای‌خون،شعر‌سرخ‌رفتنه تن‌به‌موندن‌نمیدم،موندم‌مرگ‌منه..

پای سخن لنگ است و دست واژه کوتاه..!

این‌روزا حس میکنم مریم امیرجلالیم😑

ولی ویوِامروزِ کتابخونه🤌🏻🫠

از ۱۸ سالگی تصوری بسیااار فراتر داشتم تا الان فقط موفق شدم سیمکارتم تغییر نام بدم🙃

چطووورییی اینجا هم‌تابستونِ هم‌پاییز🫠

ایشون همینقد خر تو بغلم خوابش برد🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠

یکم بهم نگاه کرد بعد ازم پرسید تو الان آرایش داری! گفتم نه گفت پس چجوری اینقد خوشگلی من غششششششششش🫠🫠🫠🫠🫠🫠🫠

میشه خواهش کنم از من دلیل عصبانیتم رو نپرسید بخوام توضیح بدم عصبی‌تر میشم🗿🗿🗿

اگه مجبورید بعد هر شوخی بگید«شوخی کردم» درمورد شوخی‌هاتون بیشتر دقت کنید

آدم چاقو بخوره ولی تو ذوقش نخوره

من فکر می‌کنم آنچه موجب رنجش آدم‌ها از هم می‌شود، این است که غالباً ما آدم‌ها توقع داریم طرف مقابل‌مان به تمام وقایع دنیا از زاویه‌ی دید ما نگاه کند.!

از این می‌سوزم که انگار هیچ‌وقت اون شور و عشق و امید نسبت به یک چیز، به تنهایی کافی نیست. و چند عامل مسخره مثل ویروس و استرس و هورمون و آدم‌‌های دل‌مرده و هزارتا کوفت و زهرمار دیگه می‌تونن ریشه‌ی اون درختی که به هزار امید و آرزو کاشتی رو خشک کنن

نمیدونم تابستونه،پی‌ام‌اسه،افسرگیِ،یا کلا زندگیمه😂🤦🏻‍♀️

آقا این پوست لب از چی درست شده؟؟ روزی ۶ لایه ازش میکنم هنوزم یه‌چیزی واسه کندن وجود داره

الان اینطوریم که حس میکنم با دوستام دوست نیستم،عضوی از خانواده نیستم،ادم موردعلاقه هیچکس نیستم،چه‌میدونم کلا به این دنیا تعلق ندارم