"ประสิทธิภาพเหมือนเดิม" เขายื่นปืนที่ตนใข้ประจำให้อีกฝ่าย "อย่าทำพัง"

เขาไม่ตอบสนองอะไรมาก เพียงแค่ยืนมองดูอยู่เฉยๆ

เขาลองทำตามที่อีกฝ่ายบอกทุกคำ "อืม ไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่ประสิทธิภาพดีขึ้น"

"ต้องไปดูก่อนว่าในคลังยังเหลืออยู่ไหม" "ลูกน้องข้าชอบหยิบเอาไปซ่อมของของตัวเองตลอด"

"บางที" ตนกำลังเดินกลับไปเพื่อเช็คของในคลัง แต่ก็ยังหันมาทางอีกฝ่ายแล้วกวักมือเรียก "ตามข้ามา"

"ยิ่งกว่านั้น" เดินไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงตลาดค้าเอเลี่ยน ก่อนจะเดินเข้าไปต่อยันหลังร้านของตน

"หลังร้าน.. ปกติข้าไม่เคยให้ใครเข้ามานอกจากลูกน้องข้าเอง" ใช้เวลาเดินสักพักก็ถึงคลังเก็บของแล้วจนก็กดปุ่มเปิดเพื่อเข้าไปดูก่อน

ของถูกเอามาเติมแล้วสินะ อืม..งานไวเช่นเคย "หยิบได้ตามสบาย"

ร่างโคลนกอดอกพลางพิงกล่องมองดูอีกฝ่ายไป อ่า แบบนี้เขาเรียกว่าเพื่อนหรือเปล่านะครับ? เพื่อนคนแรกหรือเปล่า? ไม่รู้แหะ...

"อืม ตามใจเจ้า"

"ถือว่าให้เป็นของขวัญ" "เขาเรียกว่าอะไรนะ ข้าไม่มั่นใจ..."

เมื่อได้ยินแบบนั้นเขามองดูอีกฝ่ายก่อนจะหันมองของในมือตน ⊹ ใช่ เรียกแบบนั้นแหละ.. เขาเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง ก่อนเขาจะหันมองอีกฝ่ายเพื่อแคบออพติกส์ลงราวกับยิ้มอยู่ ⊹ เป็นของขวัญที่ดีทีสุดเลย ขอบใจอีกครั้งนะ

เอียงคอเล็กน้อยพลางคิด เขาควรไปเมืองเคออนไปหาพี่ชายดีไหมนะ?

ร่างกายโคตรรวน ถ้าเป็นหุ่นยนต์กุระเบิดไปละสัด

ร่างโคลนนิ่งหยิบดาต้าแพตขึ้นมาอ่านข้อมูลรายชื่อทาสที่ลูกค้าต่างๆ อยากได้พลางติกไปตามแต่ละตัว

เขาชะงักเล็กน้อย ดาต้าแพตที่กำลังถูกส่งต่อให้ลูกน้องต้องหยุดลง ก่อนจะหันไปมองผู้มาใหม่ "...ไม่จริงใช่ไหม?" เขาส่งต่อให้ลูกน้องพลางดีดนิ้วสั่งการ "ออกไป ข้าต้องการพูดคุยแค่สองตน" เขาสั่งพวกลูกน้องให้ออกไปให้หมดก่อนจะหันตัวไปมองพลางกอดอก

"ถึงจะเป็นเรื่องที่คาดการไว้แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้....."

ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นรายชื่อของคนล่าสุด ทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกัน

📎 | | 𝐏𝐈𝐍. “ สิ่งมีชีวิตพวกนี้ ก็ไม่ได้แย่นัก ”

"ด้วยความยินดี หวังว่าท่านจะถูกใจกับทาสที่ซื้อไป" "และหวังว่าจะได้เจอกันอีก เมื่อท่านเบื่อทาสตัวนั้นแล้ว"