-lakin,şimdi vazgeçersem -heyulalı arzuların Araf’ında -her amaca ırak kalacağım -bedevi olacağım ömür sahafında

Gençlik bir rüyaydı Uyanan kazandı

Yetiş ! Ey merhamet İçimizde bize zulmeden bizi defet

Acımasızca yürümek istiyorum Sağanak yağmurun altında Sağanak hüzünün yollarında Özüme dönmek için Gitmem gerek kendi benliğimden Kendimden uzaklaşmak için Kendi ayaklarımı kullanmam gerek Uzaklaşmak için senden

Söylesene İnsanı yaşatan şey birazda öldürmez mi ?

Böylesi, büyük ateşe gerek var mıydı Nemrut gecesi Yakmak için İbrahim’i

Sırmalı sarmaşık üzüm iğretili yaşam ve ölüm hüzünde hayat ve mutlulukta ölüm

Sayfa başımda dolanır Bir ayet yüklenir,imanımı Hikmetlice kavrar Kavrayışında,alemin eksiksizliği Hayatın Tütsülendi hayat Cibranın iki kalbide yalan, bayat

Göğün sorguçu, kızıllığın sihri çağlar ufukta Nabzın umutlu ritminin sesi, yayılır boşlukta Elbet ümitli kalplerle feth olunur maşukun şehri Evvelce ümitle ölür mısralarında şairin kalbi

İçinden korkuyla şunu fısıldar nereden gelirse gelsin artık şu ölüm Elbet ölünür bir zamanda, zamanla ve yavaşça Ölüm yaşam içine yavaşça bölünür Nede elim Tükendi size, bitmez sözüm Nede yaman Saniyelerin izinde yaşam

Bir ölüm vuku bulmalı, sevgiyle bakan yârin gözlerinin hedefinde Dudakların kıvrımlarında Bir nehir çağlasa Onu da içine katmalı Boğmalı serinliğinde Bir ölüm vuku bulmalı,her telinde Saçları lüle olmuş,yarin kollarında Her kıvrımı için, ayrı bir ölüm konmalı yüreğine

Sema. ilk nefes dolup taşan gözler bilinmez sancıların cevap beşiği.

Dünya azaba varış, kaçışa sığınak Ölüm kalplere ne kadarda yakın ve uzak