آی قصه آتوسای ما شبا قصه های شمارو گوش میداد. الان دیگه پیشمون نیست.

وضعیت اینترنت کثافته. به بهانه های مختلف این حق رو محدود کردن یا میفروشن یا رانتش میکنند.

اینترانت حتی برای مدرسه‌ی آنلاین هم جواب نمی‌ده، سال تحصیلی ششم رو تقریبا توی همین اتاق گذرونده، با صدای ممتد: «خانم قطع شدید؟»

سرعت دانلود ۴۰۰ مگابیت با پینگ ۵۹ از داخل هواپیمای در حال پرواز (با استارلینک)، در حالی که ما چشم به کابل‌های خالی از اینترنت دوخته‌ایم...

شما اینطوری در نظر بگیر که یک راسته بازار به اسم اینستاگرام رو تعطیل کردند

پدر من ۵ ساله سکته کرده، قدرت بینایی و حرکتیش کاهش پیدا کرده‌و از خونه خارج نمیشه. تنها سرگرمیش اینستا بود.‌ #DigitalBlackOutIran‌

چی کار داری با اینترنت می‌خوام چه کنم؟ می‌خوام یوتیوب باز کنم بذارم جلوی سگ! تو کی هستی که تشخیص می‌دی من از حق بدیهیم محروم باشم؟ #DigitalBlackOutIran‌

شصت روز شد که اینترنت محدود و قطع شده و بازار سیاه اینترنت پرو شکل گرفته

این خیلی مهمه، ما در نطقیات از زمان قطع اینترنت در دی‌ماه تا الان تقریبا درآمدی نداشتیم. فرض کنیم که همین امروز اینترنت به اول دی ۱۴۰۴، یعنی ۴ ماه قبل، برگرده ما حداقل شش ماه زمان لازم داریم که بتونیم این خسارت رو جبران کنیم، شش ماه بدون هزینه. حقیقتا نابود شدیم! نابودمان کردید!

امسال بچه‌ها عملا فقط مهر و آبان رو رفتند مدرسه! از آذر بخاطر آلودگی، از دی بخاطر اعتراضات، از اسفند بخاطر جنگ تعطیل بودند! از دو روز دیگه هم که قطعی برق و آب شروع میشه.. با خیال راحت بدون هیچ فشار و احساس مسئولیتی در آموزش و پرورش رو تخته کردند حتی مورد سوال هم قرار نمیگیرند!

گرانی داره بیداد می‌کنه، اصلا قابل مقایسه با گرانی‌های همیشگی نیست. خیلی‌هایمان بیکار شدیم، من خودم چند ماهه که کار نکردم، اینترنت همچنان قطعه و کسی پاسخگو نیست. مدرسه و دانشگاه در واقع نیست و نابود شده. اوضاع حقیقتا به صورت بی‌سابقه وحشتناکه، هیچ امیدی به آینده نیست. ما بدبختیم!