İçimizde olanlarla aramıza mesafe koyamayız...

İncir ağacı çiçek açınca geleceğim dedi.

Herkesin tek başına hayatını kaybettiğini öğrendim...

Boşuna çiçek ekmiyim Mevsimi değilse yazık olur.

Ben sustuklarımı yazıyorum 'O' okuyor. Ve her şeyi sadece şiir sanıyor.

Acılar konuşabilir, Derin acılar dilsizdir.

Mutlu ölmek lazım, her gece...

Sanki çok yıllar önce ölmüş birinin hayatını yaşıyorum şu anda.

Ben zamanında siyah boyalarla gökkuşağı çizmeye yeltenen bir çocuktum.

Müşterisini markete kaptırmış Erdal bakkal hüznü var üzerimde...

Bir şeyler değişsin diyorum, didiniyorum. Çabaladıkça birbirine benzemeye başladı günler. Her gün aynı skorla dönüyorum eve.

Yani derinden, derinden

Benim kelimelerim sesimden çıkıp kimseye çarpmayacak. Keşke bunun anlamını biraz olsun bilseydiniz.

Onlar bana aitler

Anlamlar... Bazı kelimelere sığmıyor.

Ortada bir yanlış anlama var ve biz bu nedenle mahvoluyoruz.

Bu saçlar ağırdı gitti ben seni uyanıkken sevemedim...

Yorulduk üstadım. Öylece oturarak yorulduk.

Köşeyi dönsem ölüm, düz gitsem hayat gölgeler içindeyim

Ben yalnızım albayım senle konuşarak büyüyorum