“hayata karşı bir hayatın.” Kendisidir sanat Hg

“İnsan, yaşamdan sanat yaratır ve sanattan da bir yaşam yaratır. Hg

“Sonunda —neysen o’sun işte Neysen o kalırsın elbette.”

Gün batımında sarıyı aradım Çünkü “sonsuza kadar sürecek”dediği “keder” başka türlü dinmiyordu, başka türlü avutamıyordu ruhunu. İnsan Hg

“Yüzünüzü görmek için aynaya bakarsınız, ruhunuzu görmek için kalbinizi görmek için ordaki kırışıklıklar,hiç baktınmı” Hg

“Yoksulluğunun farkına kendinle başbaşayken varırsın.” Hg

“Yazmak, aslında kendini yargılamaktır.” Hg

“Olana değil de olmayana yazmak; Hg

Patatesi asla küçümsemeceksin Hg

Gölgesinde otur amma
Yaprak senden incinmesin.
Temizlen de gir mezara
Toprak senden incinmesin. Yollar uzun, yollar ince
Yol kısalır aşk gelince
Yat kurban ol İsmail’ce
Bıçak senden incinmesin. A. Karakoç

Burdayım de ararlarsa
Doğru söyle sorarlarsa
Tabutuna sararlarsa
Bayrak senden incinmesin. İl göçsün göçtüğün vakit
Yol yansın geçtiğin vakit
Suyundan içtiğin vakit
Kaynak senden incinmesin. Toz konmasın sakın sana
Hakkı geçer halkın sana
Gücenmesin yakın sana
A. Karakoç

Küllüğe izmaritler sığmıyor diyorum Nasılsın diyor Hg

‘her insanın yaşadığı en az iki hayatı vardır; biri bildiğimiz vitrinlik, diğeri bilmediğimiz derinlik.’

Ölüm var. Sen her yerden dönülür sanıyorsun. Hg

Bence Insanı, zaman kadar bozan bir şey yok. Hg

Dertler deryasında sandalın batsın Hg

Zararına bazen

Geri dönemeyecek kadar çok ilerledik Bundan sonra yapılacak şey Devam etmek Hg

Kendi şartlarında düşünürsen Kendini kandırırsın Beni anlayamazsın Hg

Bir ejderhanın ölümüyle başkayan kadim bir yerleşke Hg