Ben zaten kazanamayacağımı biliyorum. Ben kaybetmeyede alıştım ama ben seni seviyorum bundan vazgeçmeyeceğim..

Çocuk Cem Adrian'a rahmetli anneannesinin sevdiği şarkıyı beraber söylebilir miyiz diyor ve sonrasında böyle muhteşem bir performans ortaya çıkıyor.

Acını seçmekte özgürsün..

Siyah gözlerine beni de götür

349- "onca şeyi hikayenin sonunda iki yabancı olmak için mi yaşadık.."

Bütün endişelerimiz, ihanete uğramış düşlerimiz, bu anlaşılmaz vahşet, kaybolan şeyler için duyduğumuz korku

Bugün yalandan bile gülmediğim bir gün oldu

Bu sahnenin bambaşka bir hüznü var.

Yüzeysel değil bildiğin en derin hissizlik şekli bu

biz aşığız aşkın da tarifi yoktur

Bizim tüm zorluklara karşı tek başına verdiğimiz mücadele:

Göz kapaklarıma vuran şehir lambalarını bir bir söndürdüm

Yaşamak, adamın o terliğin üzerine diktiği tatlı süstür.

Göğsümün en ince yerine dokundu bu imtihan

Fenere şu şekil koyacaksın

Gece ani gelen bunaltı

Uğradığımız sistematik kahpeliğin yıldönümü

Ben unuttum dünü Geçmişle yatamam :)

Ziyan olacak kadar başkaydım sana