ในความเห็นของสุภาพบุรุษแห่งเสียงสานเฉกเช่นเตียวหยุน จูล่ง โจโฉ เมิ่งเต๋อก็ยังคงเป็นโจโฉอยู่ดีไม่ว่านางจะแปลงโฉมหรือแต่งกายเป็น >@QueenOfWei

ใครหรืออะไรก็ตาม โดยปกติแล้วอัศวินในเกราะสีขาวสว่างผู้งามสง่าจะไม่มาปรากฏในเมืองหลวงแห่งคำสาปหรือกลียุคเฉกเช่นนครฮูโต๋แบบนี้ >@QueenOfWei

เว้นแต่ว่ามือทวนแห่งยุคจะได้รับคำสั่งมาจากนายหัวผู้เมตตาของเขาอย่างเล่าปี่ เสวียนเต๋อ ให้มาสอดแนม หาข้อมูล สอดส่องแล้วนำกลับไป >@QueenOfWei

รายงานที่เมือง ดังนั้นจูล่งจึงมาอยู่ที่นี่ และเพราะด้วยนิสัยชอบผจญภัยอยากรู้อยากเห็นเปิดหูเปิดตาหรืออะไรก็แล้วแต่ นักรบหนุ่ม >@QueenOfWei

ตัดสินใจอาสามาเยือนด้วยตัวของเขาเอง หลังจากที่เจ้าม้าสีขาวคู่ใจได้หยุดลงเมื่อถึงที่หมาย เขาจูงไปผูกกับหลักไว้ที่นอกเมือง >@QueenOfWei

ตามที่ทางการจัด ก่อนจะพกทวนสวมปลอกหนังมอซอและแต่งกายกลมกลืนเหมือนชาวบ้านธรรมดา จูล่งเดินท่องเที่ยวดูโน่นนี่นั่นไปเรื่อยจนมาพบ >@QueenOfWei

กับวีรสตรีคนโฉดหรือหญิงงามแห่งกลียุคโดยไม่ตั้งใจ เขาปลดผ้าลงจากหน้าก่อนกลืนน้ำลายลงคอช้าๆเมื่อพบ @QueenOfWei

แม้ว่ามังกรหนุ่มจะรู้สึกพึงใจหรือว่าถูกดึงดูดโดยรูปลักษณ์งามชั่วขณะ จูล่งรู้สึกว่าเขาไม่ควรมีความรู้สึกส่วนตัวแบบนี้ในยามที่ >@QueenOfWei

เขากำลังปฏิบัติหน้าที่เพื่อบ้านเมืองอยู่ ความงามของ @QueenOfWei เป็นเรื่องจริงแต่ความรับผิดชอบของเขาก็เป็นเรื่องจริงด้วย ดังนั้นเขา >

เลยสะบัดมือออกจาการเกาะกุมก่อนจะขมวดคิ้วและมองสตรีร่างเล็กที่บังอาจลากคนตัวสูงอย่างเขามาอย่างไม่มีมารยาท หรือหลู่เกียรติ >@QueenOfWei

จูล่งกอดอกขณะยืนพิงกำแพงไม้ช้าๆ "นี่ @QueenOfWei แม่คุณ ตัวข้าเองก็พูดรู้เรื่องหาได้หยาบคายไม่ เราควรสนทนากันดีๆเฉกเช่นมนุษย์นะ.. "

เตียวหยุนจูล่งถอนหายใจแผ่วๆ ก่อนจะเลิกคิ้วมองไปทางทิศทางที่หญิงงามบอก ข้อสันนิษฐานและสิ่งที่เขารู้มา หรือแม้กระทั่งข่าวลือ >@QueenOfWei

เกี่ยวพันกับนครแห่งกลียุคนี้เป็นความจริง นี่ไม่ใช่เมืองหลวงเสียทั้งหมดแต่มันเหมือนเมืองที่โจโฉสามารถบริหารหรือจัดการเองได้ > @QueenOfWei

เหมือนกิจการร้านค้าเท่านั้น ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรก่อนจะเบนสายตากลับมาที่หญิงชาวบ้านที่ดูฉลาดเฉลียวเกินคนธรรมดาอยู่ "ถ้าเป็นอย่าง >@QueenOfWei

ที่ @QueenOfWei พูด เจ้าโจโฉนั่นคงยังทำงานอยู่แน่แท้ ท่านพอทราบหรือไม่ว่าคนธรรมดา ชาวบ้านสามารถพบสตรีผู้นั้นได้ที่ไหนกัน"

—

"อากาศช่วงเหมันต์ ช่างหนาวยิ่งนัก พวกเจ้าทำตัวอุ่นๆไว้แล้วกันอย่าให้ต้องรบกวนท่านหมออีก!"

—