We know better than anyone how to deal with fucking morality police. You’d fit the role perfectly btw.

از اینکه الان دارن «وطن وطن» میکنن حالم بهم میخوره، شما رهبرتون هفت‌سین رو حاضر نبود تحمل کنه، شما حق ندارید اسم وطن ما رو به دهن کثیفتون بیارید.

هانا آرنت کیرم دهنت.

من از تلاش برای امیدوار کردن آدم‌ها‌ی اطرافم خستم، من ‌هم ترسیدم، خیلی زیاد، ولی همش دارم آینده‌های خوب ممکن رو برای بقیه ترسیم میکنم، در حالی که تو ذهنم، قراره هر چیزی که برام ارزش داره رو از دست بدم؛ من به نخ بندم، به گریه‌های نیم‌ساعته زیر دوش حموم.

یه بخش زیادی از روز دارم اون سناریویی که تهش توش اتفاق خوبی نمیوفته رو تصور می‌کنم و ازش وحشت می‌کنم. احتمالا مرگ رو ترجیح بدم به اون زندگی، ولی فعلا امید امید امید.

زیرساخت‌های متعلق به مردم my ass

وسط این بدبختی هروقت یاد لیمو امانی‌های اون خانمه میوفتم قهقه میزنم.

کاش برم تو کما یه سال دیگه دربیام.

مامان و بابا و داداشم اومدن اینجا همه با هم تو خونه ۶۰ متری من زندگی میکنیم، لطفا جمهوری اسلامی سریع تر سقوط کنه. Thank you for your attention to this matter

از میزان کصخل شدنم بخوام بگم، داشتم تو بارون با بیکینی کنار دریا آفتاب میگرفتم که کنارم بمب خورد؛ سیگارمو روشن کردم و به آفتاب گرفتن تو هوای بارونی ادامه دادم.

من شکست خوردم، دیگه امیدی برای زندگی ندارم، حتی اگه همه‌چی درست شه.

کیرررر خر کیرررررر خر کیرررررررر خر

اینجا ویاس دیگه پیدا نمیشه، تاس تخته رو گرفتم سمت دهنم که بکشم،سیگار رو پرت کردم تو تخته.

خودم و دانشگاهم و رابطم و کارم و زندگیم همه باهم رو هواییم این بالا هوا عالیه.

Losing it and just can’t talk about it cus I’m always being dramatic in other people’s opinion.

خداتومن پول کانفیگ دادم که باهاش کانفیگ رایگان پیدا کنم، که بتونم پیج استادمو که یبار بهم ساجست شده بود رو پیدا کنم، که اگه وصل بود و دید شمارشو بهم بده، که تو بله فایل پروژه‌مو براش بفرستم؛ مرسی.

پروداکتیو ترین و موفق‌ترین دوستام، این روزا یا دارن تو خونه‌هاشون کون به کون سیگار میکشن، یا تو کافه‌ها و گیم‌نت‌ها بازی میکنن؛ این هم از زندگی ما و جوونی‌مون.

به جون خودم nothing can fix me دیگه.

جمهوری اسلامی توی چند ماه گذشته، کارم، آینده تحصیلی‌م، زندگی شخصیم، سلامت روانم و در نهایت رابطه‌ای که براش جون میدادم رو ازم گرفت؛ من موندم با یه سوگ بزرگ، سوگ جوونی و احساساتی که دیگه ندارم، سوگ روزهایی که از دست دادم؛ از همه سنگین‌تر، سوگ آرزوهام، من دیگه آرزویی ندارم.

چرا غمت نمیکشد مرا؟ چرا هنوز ادامه داری؟