anında cevap veren insanlardan cok hoşlanıyorum.

Gönlümün yorulduğu yerlerden usulca çekiliyorum artık…

Şu an dışarıda ahmak ıslatan yağıyor ve ben dışarıdayım. Yağmur görevini başarıyla tamamladı bence,daha fazlasına gerek yok.

Ayşe Şasa’nın şu sözü ile günüm güzelleşti “Başkalarının yaşamlarına ayak uyduramayacak kadar kendimle doluyum.” diyor. “Kendimle ya da sonsuzlukla.”

O zevki anlatamam bugün kendimi sebepsizce bir kâğıdı yakarken buldum bunu görünce anladım benim ateş yakmaya ihtiyacım olduğunu,yeminle o ateş içinizdeki o yangına su oluyor sanki terapi gibi….

Tezer Özlü’nün de dediği gibi, “her şey geçiyor, hiçbir şey geçmese de…” ama insan şeylerin nasıl geçtiğini de, nasıl kaldığını da, bazı insanların öyle zamanlarda nasıl yanımızdan geçip gittiğini de, nasıl yanımızda kaldığını da unutmuyor. Hayat.

Bazı insanlar sizi sevmez sadece sizde bıraktığı etkiyi sever. Çünkü siz, onların kendini iyi hissettiği bir alansınızdır…

Hiç kimseden hiçbir şey beklememek en iyisi…

Gökyüzü nasıl güzel uçarken görecekler.

İçim bağırdı da ben diyemedim….

İnsansın sen. Hep güzeli bulamazsın. Bazen yanlış yollara sapacak, yanlış kararlar alacak, yanlış insanlar seveceksin ama her yanlışın ardından yeniden başlamayı bilmelisin. Hayat böyle bir yer…

Herkesin üzüldükten sonra gittiği bir parkı vardır…

çevrenizdeki hiç kimsenin nasıl bir şeyle mücadele ettiğinizi anlamaması

Asıl olaya ağlamayıp en saçma şeyde salya sümük ağlamak…

yirmi kere okuyup hala ne cevap verecegimi bilemedigim mesajla ben

biz gerçek twitter kullanıcıları 0 beğeniye sahip olmakla ilgilenmiyoruz, burası bir sosyal ağ değil burası bizim günlüğümüz

her gün görsem de yine aynı hayretle bakarım…

Bazen insan öyle bir noktaya gelir ki;sevildiğini bilmek bile kalbine dokunmaz.Gözlerimdeki o donuk bakışın hesabını veremiyorum kimseye.Ruhum derin kuyularda dilim ise mühürlü.Kendi içime ördüğüm bi kozada,sadece sessizliği dinliyorum.

Üzüntüden üşümek…

Zihnimdeki detaylar arasında kaybolmaktan,hayatın hafifliğine hiç sıra gelmiyor. Her şeyi bu denli derin hissetmek, yorulmak için kendine yeni yollar icat etmek gibi. İnsan bazen en çok kendi kalbinden yorulur. Ama bunlardan kaçamıyorum; hissetmek, en uzun yorgunluğum…