Allahım göğsümü daraltan her şeyden kalbimi temizle

hayalim var ama beklentim yok

onca zamanın boşa geçtiğine mi her şeyin bu kadar yalan olduğunu çok geç görmeme mi yoksa bi hiç uğruna harcadığım emeğime mi üzüleyim

heyecanımın hayal kırıklığına dönüşmesinden nefret ediyorum

anlaşılmayı en çok istediğim yerde anlatamadıklarımla öylece kaldım

kimsenin sevgi kırıntılarıyla doymaya niyetim yok, ben tüm kalbimi açmışken beni yarım ağız seven kimseyi hayatımda istemiyorum

bir söz verdim kendime ve her şeyden elimi çektim. kaderimde yazandan fazlasını yaşamayacağım, bunu kabullendim.

Verdiğin sözlerin insanı değilsin

Çok sevdiğim insanlar kendinden soğutunca üzülüyorum. Ne güzel seviyordum ben seni. Neden bozdun?

zaten uzun zamandır hayat engel ölelim mi ne yapalım gel

zamanında söylenememiş ve belki de hiçbir zaman söylenemeyecek olan onlarca cümlenin ağırlığı var üzerimde

aynı yalanlar farklı performanslar

Bazı şeylere bakış açım çok net Bana vaktini ayırmıyorsan sende değerim yok demektir altı bomboş sevgin sende kalsın

Ben hiçbir zaman verdiğim değeri alamadım her zaman bir şeyleri kendi içimde halletmek zorunda kaldım uykusuz gecelerim şahittir bu yüzden kimse bana artık neden böylesin demesin

İnsanlar neden kendilerine değer veren insanları sevmezler ve insanlar neden kendilerine değer vermeyen insanları çok severler?

nasılsa hep orada diye değeri bilinmeyen her şey bir gün yok olur

"Sen sevginin bile kurtaramayacağı kadar kötü bir insansın, ben bunu fark etmemek için çok uğraştım."

bir zamanlar beni uğrunda öldürebilecek şeyler bugün uykumu bölecek kadar bile önem taşımıyor. bana kendinizi bu kadar yüksekten pazarlamayın.

dünya hayatı, hiçkimseye kalbinde kırgınlık olarak yaşayacak kadar uzun değil. lakin kırmamak için çaba gösterdiğim insanların hiç düşünmeden beni kırıyor oluşuna kalbim dayanamıyor.