erkeklerin konuşmak ve cinsiyetçi şakalar yapmaktan çekindikleri kadın olmak fazlasıyla keyifli

Dava sonucunda tescillenen şiddet failleri medyada gülücüklerle karşılanıyor, fakat sorsan “mağdurun beyanı esastır” sebepli insanların itibarları zedeleniyor. Bu dünyada kötünün toplum tarafından tutarlı bir biçimde ötelendiği bir örnek göremedim henüz.

al şu feminist öfkeyi cebine koy genç kızsın lazım olur

Kadınların direnişinde her zaman muazzam bir güzellik varrr

ülkesi uçurumun kıyısındayken gıkını çıkarmayan hiç kimsenin allame-i cihanlığı şu kadarcık umrumda değil. bu husustaki tavrım “babamın oğlunu tanımam” biçiminde.

biricik arkadaşımız cemre'yi maalesef kaybettik. arayan soran herkese teşekkür ederiz, hepimizin başı sağ olsun.

Yazarımız Cemre N. Karain, 22 yaşında aramızdan ayrıldı. Dostlarının ve sevenlerinin başı sağ olsun.

sarah ahmed "an abuser is a network" baslikli yeni yazisinda harika aciklamis: "bir tacizcinin sosyal aginin parcasi haline gelmek icin bir sey yapmak zorunda degilsiniz. hicbir sey yapmamak yeterli olacaktir." inglicce: feministkilljoys.substack.com/p/an-abuser-is…

Sizin benmerkezci bakış açınıza inat, biz Cemre’yi kolektif bir şekilde yaşatmaya devam edeceğiz.

dante'yle vergilius cehennem avlusunda ilk olarak 'korkaklarla' karşılaşırlar. dünyada ömürlerini suya sabuna dokunmadan geçirmiş olanlarla.

ya n'olacaktı? her gün en az bir kadının öldürüldüğü, katillerin "iyi hal" indirimleriyle ödüllendirildiği bir ülkede şiddet sadece evde mi kalacaktı? elbette okullara, hastanelere, her yere sıçrayacaktı. hiçbiri diğerinden bağımsız değil; hepsi aynı çürümenin eseri.