Soğukta zangırdayarak titreyen biri gibi çalan telefonu açtı. Yukarı kavis alan kaşları gözlerine mahal bırakmadan şaşırmışlığını ele verdi.Dizilerinden sanki kanı çekiliyor, elinde tuttuğu ahizenin ağırlığı tonları buluyordu.Zar zor yutkundu. Yüzü gözü önüne gelen babası ölmüştü

Kibirde egzosfer, yalakalıkta mezosfer karakterini bir de cahilliğiyle cilalamasından sebep, cıva gibiydi. Her kabın şeklini alması bir yana zehirleyeciliği, benim diyen yılana taş çıkartırdı. 'Bomboş'u yeniden tarif ettirecek 'adam'lığı ancak 'para' diye bildiği Allah'a bağlıydı

Züğürdün çenesi yoruladursun, paralarını istifleyerek kasasına koydu. Keyifli halde arkasına yaslanıp tek fıçıda demlenmiş kesif viskisini kristal kadehine doldurup karafa vurarak şerefe yaptı. Tek dikişteki fondip sonrası, sıra kendisini yatakta bekleyen hediyesine gelmişti.

Ve nereden geldiği belli olmayan o meşum kıl, kafası peruklu herifin yıllar evvelinden söylediği çekim yasasına karşı koyamayarak ve bir gondol gibi hafiften salına salınarak apak, beyza ama en nihayetinde çiğ olan süte düşmüştü. Cevr ile burnumuzdan gelen şey gayrı temiz değildi

Uzun boynunun verdiği Allah vergisilikle diğer beşerlere yukardan bakmayı huy edindiğinden midir bilinmez, burnu da orantısız yüzünde Everest tepesi gibi duruyordu. Kibirde şeytanı kıskandıracak tıyneti, İlahi Komedya Paradiso'sunu bile beğenmeyecek karakterdeydi.

6.hissin 5 duyu organına galip geldiği lakin bazı duyuların da düşüncelerini şekillendirdiği bilinciyle yine 6.kapıda buluyordu kendini.Düşünce kendi içinde önce ana-baba sonra ebeye dönüyor, yeni düşünceler doğurtuyordu. Zihin labirentinde çıkmazı aramak ne güzel bir meczupluktu

Edilebilecek en güzel dua 'Allah şans versin'dir. Şans içinde (zamansal rastlantılar ve bundan doğacak tanışılacak insanlar, maddi güç, sağlık) her şeyi barındırır. İkinci en güzel dua ise 'Kimseyi yalnızlıkla terbiye etmesin'dir. Ruhun açlığı bedensel açlıktan daha vahimdir.

Ne iş yapsam diye Düşünüyorum, öyleyse tarım

'Gönderin gönderildi' bildirimi Türk destanları cümlesi gibi: Boy boyladı, soy soyladı

Yoklukta sinirli olmamak zor, Varlıkta sevecenlik kolay. Sebebi kendinde olan, beni boş ahkamlar kesmekten koru. Ruhunu uyanık, dilimi bükülü tut..

Kendi gözlerinize ilk kez bilinçli baktığınız anı hatırlayabilir misiniz? Çocuk yaşta tam oluşmamış zihinsel kapasite ile algılanamayan şey bilinçli bir bakışla çok şey ifade eder.

Daha vicdanlarında ve kişiliklerinde tesis edemedikleri adaleti başkalarından veya devletten bekleyenler ancak ikiyüzlü durumuna düşerler. Tüzel kişi olan devletin temeli gerçek kişilere dayandığına göre adalet kavramı önce bireyselden başlayarak toplumun kendisinde gelişmelidir.

Çelimsiz bedeni ve kısacık saçlarının küçük bir erkek çocuğu havası verdiği bu kadın, keçiyi bezdirecek bir inada sahip olduğundan karşısındakine keçileri kaçırtabiliyordu. Tiz sesi de bu haline ayrı bir lanetlik veriyordu. Lut kavmi bile kendi helakını bu kadına tercih ederdi.

'Kün fe yekün' gereği olduğu şeyden ibaretti. Bilinç ve iradeden yoksun, cansız halde ama bünyesinde bir canlılık içinde meşk ettirdiği elementlerin meyvelerini saçmasıyla hem hayata vesile, hem memata sebepti. Ve en acısı cansızlığına rağmen ölecekti. Güneş olmak zordu...

Uyandı, gerindi. Okun esnettiği yay gibi kıvrıldı beli. Yokladı kendini, bugün iyiydi. Yoktu ağrı sızısı. Bir güne daha sağlıklı başladığı için 'şükür' dedi. Su dolu leğenin başına oturdu, daldırdı ayaklarını. Sonra o ıslak ayaklarını sürdü yüzüne...

Çok isteyerek doğurduğu bebeği büyüyüp çocuk olduğunda, kendi yaşayamadığı hayatı ve hayalleri onun yaşama ihtimalini kıskanır olmuştu. Nereden geldiği belli olmayan bu şeytani güdüye karşı koymayarak ilk önce, kızının da babasız büyümesi için kocasını boşamıştı.

Yaşlılığına güvenerek terbiyesizlik yapanlar, Gençliklerindeki ezilmişliği 'iş işten geçti' öz güveniyle dışa vuranlar.

Hiçbir şeyin sahibi olmadığını bildiğinden beri yaşamak hissi, acizliğini bir müptezelin yoksunluğu gibi titrettiği benliğinde boşluğa mahkum oluyor, bir zaman semirmek istediği o hayat artık karanlık bir halde her ışığı soğuruyordu. Hiçbir şeye sahip olmak ne korkunçtu.

O tatlı gibi gelen dilinin altında her daim ikamet ettirdiği ağulu sözlerinden sebep olsa gerek bazen beşer gözüne vücut bulmuş fitne gibi görünürdü. Hacmi, ağuşa sığacak kadar yer kapladığından mıdır bilinmez, karakteri de ebadına sadık kalarak küçücük kalmıştı.

Devlet bir çatıdır. Çatının şekli yönetenlere göre değişebilir ve beğenilmeyen ya da aksayan tarafları onun altındakilerin talepleriyle restore de edilebilir; ama önemli olan çatının çökmemesidir. Devletçilik işte bu yüzden önemlidir ve işte bu yüzden Allah devlete zeval vermesin