“ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ แจฮวาน ยังสบายดีหรือเปล่า ”

“ ฉันชอบเวลาที่นายยิ้มมากเลย ‘ ช่วยยิ้ม ’ อีกครั้งได้ไหมแจฮวาน ”

“ ได้เวลาพักแล้วอย่าลืมหาอะไรทานกันด้วยนะ ”

ต่อให้ซอยูลและยูนฮวานมาแล้วไงกัน ฉันก็แกล้งพวกเธอเหมือนเดิมได้อยู่ดี ขอดูสิรายชื่อเมื่อคืนใครมันขี้ฟ้อง

“ แจฮวานนายจะไปแกล้งพวกเด็กๆทำไมน่ะ เลิกเล่นเป็นเด็กได้แล้วนะ ”

“ ให้ตายสิ ปากแข็งจังเลยนะแจฮวาน ” “ แต่นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ ? ว่าต่อให้พวกฉันมานายก็จะแกล้งพวกนั้นอยู่ดี ” “ หมายความว่ายังไงกัน ? ”

“ ถ้านายอยากกินข้าวอยู่ต้องเลิกแกล้งคนอื่นก่อนสิ ”

“ นี่นายไปแกล้งใครที่นี่มาบ้างแจฮวาน . . ถึงได้มีแต่คนอยากฟ้องฉันกับยุนฮวานเต็มไปหมด ”

“ นายเชื่อฟังฉันด้วยเหรอ ? คงจะยังไม่ได้กินข้าวสินะไปกินข้าวเถอะนายจะไม่มีเรี่ยวแรงเอานะ . . และฉันไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นสักหน่อย ”

-_-

เหล้าที่ไร้รสชาติ อาหารที่ไร้ความรู้สึก เหล่าผู้คนที่เดินเพ่นพ่านไปมาอย่างไร้อารมณ์และความคิดในการ[มีชีวิต]อยู่ ดินแดนแห่งกอนกอร์ที่เขาเห็นตอนนี้พวกเขาเหมือนจะถูก[หยุดเวลาของชีวิต]เอาไว้ "ถ้าเกิดพวกนายมาอยู่ที่นี้คงไม่ดีนะ" เขาไม่อยากจะเห็นภาพของเพื่อนสองคนในตอนนี้เลย

ɢʜᴏsᴛ ғᴇsᴛɪᴠᴀʟ ᴡᴇʙᴛᴏᴏɴ (ᴛᴀɪ) ʀᴘ - ᴛʜ #เกี้ยวพาราผี “ ทุกอย่างที่เคยเป็นของกูจะเอามันกลับคืนมา ”

𝑷𝒉𝒓𝒂 𝑨𝒑𝒉𝒂𝒊 𝒎𝒂𝒏𝒊 ᪥ อภัยมณี ᪥ 𝑲𝒂𝒌𝒂𝒐 𝒘𝒆𝒃𝒕𝒐𝒐𝒏 ᪥ 𝑹𝒐𝒍𝒆𝒑𝒍𝒂𝒚 𝒚𝒆𝒓 #ต้องทําไงให้พระอภัยรัก

“ ทำความรู้จักอะไรนั่นคือธรรมเนียมของที่นี่เช่นนั้นหรือ ? , เช่นนั้นมาทำความรู้จักกันดีหรือไม่ ” #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต