ชอบใครให้ไปบอกว่า “อะสาบีเหเห”

กูเครียด แต่กูติดเล่น

ตอนเดินผ่านห้องเรียนแล้วเจอเพื่อนสนิทที่อยู่คนละห้อง

เป็นคนขี้งอแงที่ไม่ค่อยงอแง เพราะกลัวโดนรำคาญ

ออกสาวแร้วไงคับผมผัวไม่ได้เบ๋อ

คนในบอทแม่งโครตเก่ง วาดรูปเก่ง ร้องเพลงเก่ง เรียลโครตสวยโครตน่ารัก หันกลับมามองตัวเองแล้วแบบ เฮ้อ กูหล่อกว่านี่หว่า แม่งเอ้ย

ตอแหล เคะเมะใช้มาก่อนเวนรึนอีก

มูฟออนจากฉากนี้ไม่ได้ เหมือนอกหักเอง

คนอย่างมึงนี่มัน

`purnployꪔ̤̮ มัมหมีน้องโดฮวา Friend with Benefit ไม่ใช่ สามีคนอื่นแล้วเราไปแอบแส่บ นะคะ อันนี้เรียกชู้ค่ะ FWB ต้องโสดทั้งคู่ เหงาก็มาเจอกัน แยกย้าย ถ้าอีกฝ่ายเจอคนจริงจังด้วย ก็จะยุติ คสพ นั้นทันที

บอททวิตแม่งแสนดีกันชิบหาย ฮีลใจเก่งที่หนึ่ง ถึงจะไม่รู้จักกันด้วยซํ้าแต่แม่งกลับรู้สึกสบายกับคำๆนึงที่เขาเขียนให้กำลังใจเราอ่ะ ยอมรับเลยนะว่าบางครั้งที่เข้มแข็งได้เป็นเพราะทุกคนในบอทเลยนะ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าไม่มีบอทแบบนี้เราจะยังอยู่มาได้จนถึงขนาดนี้รึป่าว

สภาพกูตอนนี้555555555555655655555555

คนอายุเท่ากูทำไมเค้าดูโต ดูประสบความสำเร็จในชีวิตจังวะ ตัดภาพมาที่กุคือขี้เกียจไปวันๆ

ยกคลาสเช้านะครับ ย้ายไปเรียนบ่าย

ที่รักของ ARMY เจอกันที่ราชมังเหมือนเดิม

mood : งานไม่เสร็จแต่ยังใจเย็นอยู่