Gemileri uçurmayı düşünürseniz, karadan yürütmeyi başarırsınız...

Başka bir şey düşünmesine olanak kalmadığından beri, kaçınılmaz anıların duygularına dokunmaması için, katı düşünmeyi öğrenmişti...

ya bir ders seçimi hiç bu kadar rezillik ve zorluk dolu geçmemişti, bölüm başkanlığı ekibini istifaya davet ediyorum

"Eğer tek bir insan, her şeyi yok edebiliyorsa, neden tek bir kız her şeyi değiştiremesin ki? Bir çocuk, bir öğretmen, bir kitap ve bir kalem dünyayı değiştirebilir."

"ve insanlar ellerini korkmadan düşünmeden birbirlerinin ellerine bırakarak yıldızlara bakarak: –'Yaşamak ne güzel şey!' diyecekler..." —Nâzım Hikmet

"Yolun düşerse kıyıya birgün Ve maviliklerini enginin seyre dalarsan Dalgalara göğüs germiş olanları hatırla Selamla, yüreğin sevgi dolu Çünkü onlar fırtınayla çarpıştılar Eşit olmayan savaşta Ve dipsizliğinde enginin yitip gitmeden Sana liman gösterdiler uzakta."

Madleen bir gemi değil suskun dünyanın yüzüne tutulmuş bir ayna. Gazze’ye yardım değil insanlık götürüyor. Tehditlere boyun eğmeden sessizliğe meydan okuyor.Çünkü onlar bir yük değil bir sorumluluk taşıyor,sessiz kalmanın suç olduğu bir dünyada,ses olmanın onurunu. #WeAreMadleen

Kafamın içi cam kırıklarıyla dolu bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor...

Arkadaşım geçen dönem CB gelecek diye dersi bıraktı. Bu dönem finalde doğru yaptığı soruları silip yanlışları kasıtlı bıraktı, büte kalsın diye. Şimdi dersi cc geçeceğini öğrendi. Soran olursa Ytü Fizik böyle bir yer işte...

Utanmaya karşı koydu şeytan ve iyiliğin ne kadar kötü olduğunu farketti...

Bugün okulun en sevilen köpeklerinden biri olan Fox’un öldüğü öğrendim. Seni hep gülümsemenle hatırlayacağım. Huzurla uyu

Yüreğin o giderilemez unutkanlığıyla değil, çok daha amansız ve hiç dönüşü olmayan bir başka çeşit unutkanlıkla unutulmuş olduğunu anladı. Bu unutkanlığı iyi bilirdi, çünkü ölümün unutkanlığıydı bu. İşte o zaman ayıldı...

Ve ben, tarikata girdikten sonra, hücresi beklediği gibi geniş bir görünüm yerine bir duvara baktığı için papazlıktan vazgeçen o adamı anlıyordum.

En yakın sandıkların, en derin hayal kırıklığını yaşatabilir; en güvendiğin gözler ise sessizce en keskin hançeri taşır. Bazen en yıkıcı darbeyi düşmanların değil, dost sandıkların vurur.

Nietzsche meşhur kitabını şu sözlerle bitiriyor (kendi el yazısıyla): "Böyle dedi Zerdüşt ve mağarasını terk etti, ışıldıyordu ve güçlüydü, tıpkı bir sabah güneşi gibi, karanlık dağlardan çıkagelen.

Kaçıp gidince biter sandıklarım, Kaçamamışım...

Acı acı sövdüm, yüzümü kırbaçlayan rüzgara...

Levla vazgeçti... open.spotify.com/track/26shVeYg…