Kalbimin anasını siktiler sonra hiçbirsey olmamış gibi davranmamı beklediler

Sonra noldu içime kapandım, gülüşlerim soldu, nefesim kesildi ben kendimi tanıyamadım...

Ben sana bunu yapamazdım , kıyamazdım.

Zaten kıyamadıklarımız değilmiydi bizi her gece ağlatan.

Dönemedim arsızca, sever gibi yaptığından

Herşeyin yalan olduğunu anlayınca nasıl da y*******a benziyor ama insan

Uyuyamıyorummm

Gözlerim anlatsın size herşeyi ben değil. Ben çok yoruldum çünkü

Dön diyemedim , gururu yıkıpta gel diyemedim....

Belli etmemiş olabilirim ama , gerçekten sevmiştim ..

Bir vedaya hasret bırakıldım, Bu yüzden vedaları hiç sevmedim. Kalbimdeki öksüzlüğü, bu yüzden hiç geçiremedim...

Hiç beklemediğim bir anda, en güvendiğim yerden vuruldum. İşin garip tarafı, elleri hiç titrememişti. Oysa ki avuç içlerinden öpendim ben.

Gerçekten hiç üzülmedin mi? İçimdeki çığlıkları hiç mi duymadın, için hiç mi sızlamadı? Kırgınlıklarımı hiç mi görmedin, ben senin kalbinde hiç mi yer etmedim?

Beni çok kolay unuttun. Hiç olmamışım gibi, hiç sarılmamış, aynı derdi paylaşmamış, canın yandığında bana koşmamış gibi.

Kırıp dökmek hiç benlik olmadı, hep sessizce gittim. Hiç olmamış gibi, hiç yaşanmamış gibi, hiç ölmemiş gibi..

Bazen sadece gitmen gerekir. Ne yakıp yıkarsın, ne de tek kelime edersin. Onca yükü omuzlayıp, sessizce çekip gidersin.

Kimse duygularımın derinliğini bilemez. Ne kadar yıprandığımı, ne kadar yalnız kaldığımı, içimde yaşadığım o koca yıkımı. İçimdeki yıkımın enkazlarını nasıl kaldırdığımı…

Göğsümde bıraktığın yangından kimseye bahsetmedim. Çünkü seni kötü bilsinler istemedim. Soranlara, olamadı yapamadık dedim. Beni bir gönüle sığdıramadığını kimseye söyleyemedim.

İçinde sen olan her şeyden nefret ettim. Adın geçince titreyen sesimden, seni unutmayan kalbimden, en çokta kendimden

İstenmediğim hiçbir yerde kalmadım. Sonra çabasızlığımdan şikayet edildi . Oysa ki , ben senin sevgisizliğinle bile baş etmiştim . Bizi bitiren senin sevgi görmemiş kalbindi..