Во преговарачката рамка со Бугарија се ставени многу услови кои треба да се спроведат, што бара ЕУ а што Бугарите, сигурно нештата не се така едноставни, туку почетните преговори ќе ги чекаат и другите што ќе следаат, за едно шеснаесет години кога ќе треба да сме во ЕУ...

Само Господ знае што во следниве години ќе биде на оваа поднебје, како што гледам неможе човек да излезе од политиката, ептен сме оптоварени со секакви наметнувања што ги предлагаат и се е само политика, да ама барем некоја нова опција да има што ќе ги задоволи граѓаните...

Кога ќе отидам до некоја калдрма,кога ќе те украдам со мојата светла сенка, знам дека ќе ја испуштиш твојата единствена солза, таа која ќе ми ги отвори сите недоразбирања поврзани со твојот живот, во кој сакам со сигурност да си се засолнам и да му оставам простор на моево срце..

Во ЕУ уште многу преговарачки рамки да се носат пак нема да има ефект, затоа што ако не оваа, тогаш следната или следните години пак некоја држава од соседните држави, може да бара ново вето и се така ќе се вртиме во круг, нерасчистувајќи ги од минатото несогласувањата...

Седејќи така во недоглед и пат што води до урнат бескрај, можам да се преселам во сеќавањата од одамнина, каде само со шепотот близу твоите усни научив воскресение во љубовта што значи, ако подадам само еден чекор ќе ја прекинам таа енергија, а ќе го освојам новиот почеток..

Како ѕвезда што сака да ме нападне со својот сјај ме магепсуваш, сакам да ги дознаам сите твои навики, што можат да го променат мојот скромен живот, каде се борам со спомените и тие атакуваат да се најдеме пак на старото место, да ги воведеме во права линија нашите вентили...

Гледам наоколу по тие смирени брегови, копнеам да ја откријам надежта во која ќе ги вметнам сите амбиции, од кога ќе се прошетам ќе се помолам само на Бога за да ми се насмее трошката парче среќа, се така ќе чекорам дур не ме исплиска некој разигран бран,дур не затреперам...

Честопати се трудам да ги заборавам сите неправдини во некое блиско минато, разговарам со летот на птиците, поготово после таа разбојна зора, во која понекогаш знам да ги зближам новите идеи и да создадам категорија, што ќе може да го подготви тоа идно време, ќе покаже светлост..

Кога го погледнувам минатото наеднаш го ставам на онаа умртвена зона, кога пак само за миг навлезам кон далечната иднина, сметам дека нешто убаво сум направил и открил, а кога паралелно се движам со сегашноста, тогаш убеден сум дека сум го постигнал она што ме усреќува, трпение.

Со јато крилја ќе ме заробиш, а јас ќе барам спас нешто да ме спаси, да ме оттргне од твоите огромни стапки, кои ме следат од таа прва средба во која и двајцата се изгубивме, но ти продолжи со сета твоја моќ да ме бараш и онаму каде не ти е дозволено, покрај височините...

Во очиве чувствувам дека ќе ми дојдеш, па да те погалам со нив и пред да се доближам до тебе би сакал да го смирам срцево, нека се се затише, а усниве нека направат нежен звук, да се расчуе наоколу дека ќе процвета уште еднаш љубовта, дека ќе ни се помешат чувствата во едно..

Еве нешто во моја изведба... Dzurdzevdan... 🌹🎼🎵🎶🎶

Пробуди ме ветрецу мил, пробуди ги моиве изморени очи, сакам да забележам дека љубовта ме повикува во нејзината одаја, можеби ќе ми ја подари мојата половина, што понекогаш се појавува низ слободата на мислите, кои пак неможат да се ослободат од тоа нејзино лице ангелско..

Мелем за душа... Нешто од моите идеи... Уживајте... 🎼🎶🌷🎶🎼🇲🇰🇲🇰🇲🇰

Стојам на еден испрашен асфалт, само еден мал знак би ме упатил до твојата мала, хотелска соба, додека така мудро стојам, знам дека со погледот ќе ја украдам твојата бањарка, па кога ќе се вратам во мојата куќа ќе бидам конечно задоволен, ќе избројам многу ѕвездички таа ноќ...

Нека падне мрак, но со него и првиот снег кој ќе донесе радости на многу лица, а насмевките ќе бидат оставени кога ќе се допре снегот, бакнежот ќе има своја улога кога студот ќе војува, нека падне мрак, снегулки ќе заиграт во рој..

Љубовта ќе царува во нашата скромна одаја, каде само нишки од затоплен трепет, ќе претставуват чувство со кое многупати ќе се судриме, додека надвор ќе згрмат бури за создавање на некој непредвиден снег, па ние ќе ја доловиме правилно онаа вистинска љубов, во нашиот топол дом..

И сега што ќе биде со нашава политика, до кај сме, кога ќе бидеме како што треба држава??

Ќе биде интересно ова за заедничкото славје за Гоце Делчев...

Сакам и сакам да те поросам со љубов, како дожд во раната зора кога тишината се буди, а ти слатко спиеш, додека раката моја е близу твоите гради бели, сакам и сакам да те освојам кога ќе биде полна месечина, кога ветрот ќе запре, а јас со страст ќе те одведам во поинаков свет...