Nası kekremsi bi gece.

Düşündüm de, bazen düşünmemek çok sağlıklı bir şey.

Ben öyle şeylere hiç inanmıyorum (genel)

O kısım seninle ilgili, beni ilgilendirmiyor.

En yabancı olduğum ve en iyi tanıdığım insan; aynı insan…

Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur'da, "mesafelerin terbiye ettiği insanlar" diyordu. çok hoş...

Rahmetli ananem; bir kaşık pekmeze limon sıkar onu içirirdi. Hemen göğsü yumuşatıyor ve kesiyor öksürüğü. Hala yaparım. (Geçmiş olsun💛)

Taktik maktik yok, kendi yolunda laylaylom…

Gabriel Garcia Marquez, Nobel Ödülü aldığı "Yüzyıllık Yalnızlık" kitabının hikayesini anlatıyor…

Sarhoş olunca ben de böyle oluyorum.

Espri yaparken hiç gülmeyişim, laf çakarken tatlı tatlı gülümseyişim… Kendime gıcık oluyorum.

Kıyafet alırken artık ilk kriterim; bununla uyusam rahat eder miyim?

"Meyvenin yenmesini gerçekten istememiş olsaydı çare basitti: Ağacı hiç dikmemesi, başka yere yerleştirmesi ve yahut dikenli tellerden bir çitle etrafını çevirmesi yeterli olurdu.”

Başka zamanlarda başka başka hayatlarda da denk gelsek yine sikerdirdik birbirimizi. İşte bu düşünce bana büyük ferahlık veriyor :)))

Keyfi yerindeyken değil de keyfi kaçınca arayıp soranların daha bir keyfini kaçırasım geliyor.

İki gün mü? :))))

Boşandığı kişi ben değilsem olabilir :)

Başka yerden başka bir isimle saplarlar. Esnaf ahlakı bunu gerektirir çünkü :)

Tuz koktu.

Mıymıy değilim, benim ritmim bu.