پیمانه ها، به چهل رسید و از آن برگذشت… افسانه های سرگردانی ات ای قلب در به در به پایان خویش نزدیک می شود… #احمد_شاملو

دوباره سمفونی مردگان رو پس از سال ها یک نفس خوندم و تمومش کردم. این بار حسش فرق داشت.شایدم احساسات و غم این دوره از زندگیم واقعا شباهتی به ۱۸ سالگیم نداره دیگه. «دنبال خودم در گذشته‌ها می‌گردم».

بهم میگه یه چیزایی هست که باید در گوشت بگم که فقط تو میفهمی.پس زودتر بیا. 🥲🥹🫠👩🏻🧜🏻‍♀️

مثل اکلیله. یه مشت اکلیل میریزی تو هوا، تمام تلاشتم میکنی که بعدش همه شو جمع کنی، ولی هیچوقت تمیز نمیشه، همیشه یه گوشه ای، روی لباسی، زیر فرشی، تو قفسه ای، وقتی مشغول معمولیترین کارای روزمره ای یهو یه دونه اکلیل میبینی. هیچوقت تموم نمیشه.

یک ساعت و چهار دقیقه هق هق گریه و سکوت از تاریکی و غم امروز . عوضش بزرگ میشی خانوم گرانیول.

امروز یه آقای مسن کیوت ازم تو خیابون خواستگاری کرد واسه پسرش و من تا امروز فکر می کردم این حرکت زرد و فان مختص مامان پسراس فقط و تو همون حین که تو شوک جملاتش بودم بیوگرافی کلی پسرش رو داد و گفت حالا نظرت چیه 😬😬😬

نشود فاش کسی آن چه میان منو همه میو های این جهان هست🫠🫠🫠 کاش در جهانی دیگر خودمم یه میو واقعی بشم 🫠🐈

اوسسون،سو بولانماسا دورولماز🫠🥲

و من بیر دونیا تبریزسیزلمیشدیم… 📍بام زعفرانیه. سزن آکسو اوخییر و من باشیم فرمان اوستونده گدیرم خیال دونیاسینا و گلیرم...

واقعا تو بعضی انتخاب ها و راها دیگه هیچ برگشتی نیست خانومِ گرانیول.اگر فکر می کردی هست احتمالا اشتباه میکردی عزیزم.

کل راز های زندگیم رو بهش گفتم،آخرشم باهام دوست نشد و با یه میو معنی دار رهام کرد گوشه خیابون و رفت 🚶🏻‍♀️😼🐾🐱

من غریبم و غریب را کاروانسرا لایق است. - شمس تبریزی

حله سورا دیجاخسان اوزووه…

کاش واقعا روزی خودم رو بیشتر بشناسم و بتونم در مورد خودم به این سوال پاسخ بدم که من تو کدوم نقطه از این زندگی احساس خوشبختی،امیدواری و خوشحالی خواهم کرد؟دایره امن من از زندگی کجاست دقیقا؟

امروز ۲۱ کیلومتر پیاده روی کردم و اون همه چیز درهم برهم زشت توی دلم رو ریختم رفت…به نظرم این روزا دیگه چیزی رو اونقدر دلم نمیخوام که دیوانه وار براش دست و پا بزنم…

دلم یه سفر با کوله پشتی میخاد.از اونا که فقط رنگ،جاده و خودت رو میبینی و هم زمان دست از سر خودت ورمیداری.🥾🎒💘

تمام روز نگاه من به چشم‌های زندگیم خیره گشته بود به آن دو چشم مضطرب ترسان که از نگاه ثابت من می‌گریختند و چون دروغگویان به انزوای بی خطر پناه می‌آورند کدام قله کدام اوج ؟* _ _فروغ_فرخزاد

شب+خیابونای خلوت+پنجره های باز ماشین+ رانندگی با آهنگای مورد علاقه ام >>>>

کافه پلاک ۷ حسش اینجوریه که همش داری از بوی سیگار خفه میشی و ارزون ترین و بی کیفیت ترین قهوه های عمرت رو میخوری و عجیب ترین آدمارو میبینی تو اطرافت.اما دوباره که گذرت به اون کوچه میفته، میری همونجا،خاطره بازی میکنی و به معصومیت ها و روزهای از دست رفته زندگیت فکر میکنی…

از این قلب دیگه واسه من قلب در نمیاد؛باید بکنمش بندازم بره.