دیوانه خواهد کرد ما را دردِ این‌ دوران

از ایران هر آنکَس که زاده شد دَلیر و خردمند و آزاده شد

یه روز صبح بیدار میشی دوباره مداد رنگیاتو میاری و سعی میکنی دنیای کوچیکی که ساختی رو رنگ کنی یهو متوجه میشی مداد رنگی دیگه رنگ نداره و اون قسمت رنگی دنیات هم رنگاش داره میریزه

خیابون به خیابون گریه کردم

دنیا غزلی داشت به کوتاهیِ یک عمر دلگیرترین مصرع آن زیستنم بود

باز غم بغلمون کرد

زِ هَر خونِ دلی سروی قَد افراشت

انگار دو نفرم یه نفرم داره ظاهر زندگی رو حفظ میکنه میره میاد با آدما در ارتباطه رفتارش جوریه که انگار حالش خوبه یه نفرم داره کلی تلاش میکنه فشار و استرس رو تحمل میکنه تا نفر اولی بتونه همه چیو عادی و آروم نشون بده هر دو نفر خسته

شما چه میدونین از غم مادری که داد میزنه سینم سوخت ... سوختم #آیدا_حیدری

روح و روانم درد میکنه

در ' با هیچ کَسَم میل سخن نیست ' ترین حالت ممکنم

خاکم به سر ز غصه به سر خاک اگر کنم خاک وطن که رفت چه خاکی به سر کنم زیر و زبَر اگر نکنی خاک خصم ما ای چرخ زیر و روی تو ، زیر و زبر کنم

این وسط دلتنگتم دوباره جونمو میگیره عطر پیرهنت

بسیارم رفته است اندکم نفس میکشد هنوز

این زندگی قبلا دردناک بود اخیرا وحشتناک شده

من خیلی آدم "عیبی نداره، عیبی نداره، عیبی نداره، عیبی نداره، عیبی نداره، عهههههههه دیگه نمیخوام، دیگه تموم شد" ی هستم !

داستان اونجایی تلخ میشه که میفهمی باید با واقعیت کنار بیای :-)

منِ عزیز ، خیلی داری خودتو اذیت میکنی رها کن عزیزم :-)

تهش مى رسيم به حرف نزار قبانى: "هركس به اندازه اى كه دوستت دارد تورا مى بيند، تلاش بيهوده نكن"

داشتم فکر میکردم چقدر باید یه نفر برات عزیز باشه که سعی کنی به هیچ عنوان ازش نرنجی و ازش بخوای ناراحتت نکنه ؟! چند بار میتونی نبینی چند بار میتونی ناراحت نشی و یا چند بار میتونی اینو بخوای ازش ؟! اصلا اگه در این حد عزیزه نیازی به این درخواست هست‌ یا نه ؟!