Ufacık şeylerde bile insan siliyorum. Hiçbir şeye tahammülüm kalmamış.

Erkeklerin prenses olduğu döneme denk gelmemiz şaka mı?

Bazı meselelerin açılmadan kapanması gerektiğini anladığın o an<

Gerginlik perileri geldi yine herkese şöyle bi tane vurup iyi bi dövesim geliyor.

Gözümden düşen birini 0.3 saniyede hayatımdan silebiliyorum yolunuz açık olsun.

Yere serilecek kilimi duvara asan da bendim.

Bu kadar heyecansız bir hayat olmaz arkadaş. Sıfır heves, sıfır heyecan.

Deseler ki; “Şu hayatta en çok seni ne yordu?” Olacakları önceden hissetmek, derim.

Akrabalarımı ayın yılın başı bir kere görüyorum onda da hemen okuduğum bölüme laf atıyorlar ablacım sen akraba mısın fesat mısın?

Tamam arkadaşlar kabul olan tek duanız tamam, keşfetimi salın bi.

Umut yok dediler…

Baktınız içiniz kıpır kıpır yapıştırın engeli bu saatten sonra aşık olup sürünmeye gerek yok.

Her şey ilk haliyle ne kadar güzeldi ve her şey ne kadar da ilk haliyle kalamadı dimi.

İki ortam görüp karakteri değişen erkek iticiliği… Allah öyle mallardan korusun bizi.

Nazımızı çekmeyen, darlamayı sevmeyen erkekleri anaları sevsin.

Bu gidişle askerlik yapmayada biz gidecez prenseslerimiz de asker yolu gözleyecek.

Tüylerimi diken diken eden o kelimee

Yatağın üstüne gidecek gücü bulamayıp, halının üstüne yatıp saatlerce ağladığımız gecelerin sızısı vicdanınıza hep yük olsun.

Devran bu dönmesiyle meşhur sonuçta :)