• 𝑂𝑛𝑠𝑙𝑎𝑢𝑔ℎ𝑡 • 𝑊𝑒𝑠𝑡𝑒𝑟𝑛 𝑆𝑡𝑎𝑟 4900𝑆𝐹 – #𝑻𝒓𝒂𝒏𝒔𝒇𝒐𝒓𝒎𝒆𝒓𝒔𝑻𝒉𝒆𝑳𝒂𝒔𝒕𝑲𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 –

— ... หึ เขาหัวเราะในลำคอเบาๆและไม่ได้พูดอะไรต่อพลางเปลี่ยนแขนข้างหนึ่งของตนเองให้กลายเป็นดาบขนาดใหญ่ ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าจู่โจมอีกฝ่ายแล้วใช้ดาบนั้นจ้วงแทงเข้าไปที่ช่วงท้องของออพติมัส ❝ เพราะข้าอยากเห็นเจ้าเจ็บปวดไพร์ม — เหมือนที่เจ้าเคยทำไว้กับเมกะทรอนไงล่ะ ❞

... อึก — เขาพยายามที่จะสะบัดตัวออกแล้วยกขาขึ้นมาถีบให้อีกฝ่ายยอมผละตัวออกไป ❝ ฝันไปเถอะ ไพร์ม — เพราะมันไม่ง่ายเหมือนตอนที่เจ้าเคยทำกับเมกะทรอน ❞

❝ หึ — คิดว่าข้ากลัวรึไพร์ม ? ❞ เขากระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนที่จะแปลงเป็นรถบรรทุกสีเงินวิ่งแล่นไปจู่โจมอีกฝ่าย โดยการชนเข้าไปที่ร่างของออพติมัสเต็มแรงหวังจะให้ร่างนั้นกระเด็นออกไป ❝ ข้าบอกแกไปแล้วไงว่ามันจะไม่ง่ายอย่างนั้น ❞

╔══════════════╗ 𝙒𝙝𝙖𝙩 𝙮𝙤𝙪 𝙩𝙝𝙞𝙣𝙠 𝙬𝙝𝙤 𝙮𝙤𝙪 𝙖𝙧𝙚? 𝙄 𝙖𝙢 𝙈𝙚𝙜𝙖𝙩𝙧𝙤𝙣 𝙇𝙚𝙖𝙙𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝘿𝙚𝙘𝙚𝙥𝙩𝙞𝙘𝙤𝙣𝙨!! ╚══════════════╝ ══𝙈𝙚𝙜𝙖𝙩𝙧𝙤𝙣 𝙞𝙣 𝙏𝙁 𝟭-𝟯══

❝ ข้าไม่ได้เลือก — ก็แค่อยากมาน่ะไพร์ม ... ❞ เขาเดินประกบหลังตามอีกฝ่ายมาพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาก็แค่อยากมาจริงๆนั่นแหละ ❝ ตอนกลางคืนบรรยากาศที่นี่สวยดีข้าเลยอยากพาเจ้ามา ❞

❝ คงไม่หรอกเจ้าพวกในก็คงจะเนียนทำตัวเป็นรถอยู่กับพวกมนุษย์นั่นแหละ คงไม่ได้สังเกตหรอกว่าข้าออกมา ❞ ถอนหายออกมาเล็กน้อยก่อนที่ออพติกส์สีแดงส้มของขอจะรีบเบือนหลบออพติกส์ของอีกฝ่ายแทบจะทันที ❝ มองอะไรของเจ้าไพร์ม ? — เดี๋ยวข้าก็เฉาหรอก หึๆ ❞

❝ ไม่เกินจริงไปหรอก ❞ เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปหาที่นั่งเล่นแถวริมชายหาด ❝ นั่นสิ ~ ข้ารู้สึกยังไงกันนะ ลแงทายดูสิ ❞

❝ ข้ายอมรับว่าข้าเคยคิดแบบนั้น — เพราะเพียงต้องการแก้แค้นเจ้า ❞ เขาเอ่ยตอบพลางถอนหายใจออกมาพร้อมออพติกส์สีแดงส้มหลุบลงต่ำก่อนจะยกมือขึ้นไปวางบนหัวของออพติมัส ❝ ที่เจ้าพูดมามันก็ถูก — แต่เจ้าก็รู้ดีว่าสงครามระหว่างเราคงไม่จบลงง่ายๆแน่ — ไพร์ม ... ❞

❝ หึ — เพราะงั้นข้าถึงจำเป็นต้องทำยังไงล่ะ ❞ เขาบ่นพึมพำออกมาพร้อมกับเบือนหน้าหลบไปทางอื่น ❝ ตอนนี้เจ้าก็มีโอกาสแล้ว ทำไมถึงไม่รีบชิงดับสปาร์คข้าไปซะ ? — ไพร์ม ❞ ❝ เพราะนี่เป็นโอกาสเดียวของเจ้า ... ❞

❝ .... ❞ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อพลางยักไหล่เล็กน้อยแล้วยกยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปากขึ้นมา ❝ มันมีอะไรที่จะต้องเสียอีกล่ะ — ก็ข้าแพ้เจ้าแล้วไพร์มที่เจ้าไม่อยากทำ มีเหตุผลอื่นรึ ? ❞

❝ ให้ตาย ... ❞ ❝ ดาร์กเอนเนอร์จอนของข้ามันหายไปไหน ... ❞ ❝ น่าหงุดหงิดจริง ❞

รถบรรทุกสีเงินวิ่งแล่นตรงไปยังจุดหมายที่อีกฝ่ายบอกมาเพื่อไปหาตามที่นัดหมายกับออพติมัส ❝ ข้ามาแล้ว ❞

❝ หึ ... เจ้าเรียกหามีรึที่ข้าจะไม่มาหาเจ้าไพร์ม ❞ รถบรรทุกสีเงินเปลี่ยนร่างกลับมาเป็นเมคพลางกระตุกยิ้มให้อีกฝ่ายเล็กน้อย

❝ หึ ... เปล่าเสียหน่อยข้าก็ตอบเจ้าตามปกตินะ ไพร์ม ❞ เขาเอ่ยตอยก่อนจะยกมือขึ้นมาดีดที่หน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆแล้วพยักหน้าตอบเล็กน้อย ❝ ตรงนี้เนี่ยนะ ? เฮ้อ ... ก็ได้ตามใจเจ้าไพร์ม ❞

❝ หึ .... ❞ เขาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบบนหัวของอีกฝ่ายเบาๆด้วยความเอ็นดู ❝ เจ้าเจ็บอะไรของเจ้า หืม ? — ไพร์ม ❞ ❝ ข้าดีดหน้าผากเจ้าเบาๆเองนะ ❞

❝ หึ ... ❞ ยกยิ้มอย่างภาคภูมิใจก่อนจะลดนิ้วลงมาเกลี่ยแก้มของเมคเบาๆ ... ❝ ไม่ — แต่ข้ายังไม่หิวเจ้าเก็บไว้เถอะไม่ต้องห่วงข้า ❞

❝ เจ้ารู้ใช่ไหมว่าข้าไม่ได้เป็นเช่นนี้เสมอไป ? ❞ เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะผละตัวออกจากอีกฝ่ายแล้วเดินไปหาจุดที่พิจะเอนกายนั่งได้

❝ แล้วเจ้าไม่ชอบที่ข้าเป็นแบบนี้ ? ❞ เขาเอียงคอเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือไปจับที่แขนของอีกฝ่ายเป็นเชิงบอกให้ขยับมาใกล้ๆ ❝ หึ .. มีแค่เจ้านั่นแหละที่ได้เห็นน่ะ ❞

โอ๊ย ... เจ็บ .... ออพติกส์สีแดงอมสมก้มลงมองช่วงเอวที่ปวดสะท้านไปหมด แต่ก็ยังต้องทนฝืนต่อ ไพร์ม — เจ้าบ้านั่น ❝ ... ❞ เล่นแรงเกินไปแล้วทำ ไอ้เจ้าบ้าเอ้ย ....