من؟ از دور بسیار خشک و جدی، از نزدیک صمیمی و شوخ و از خیلی نزدیک بسیار غمگینم.

اون لحظه که میفهمی به آدم اشتباهی اهمیت میدادی و باهاش مهربون بودی <<<<<<<<

بهونه امشبم برای ناراحتی این بود که برم اکانت دوستایی رو چک کنم که فکر میکردم تا ابد قراره دوست صمیمی باشیم ولی الان از دوستیمون فقط سین کردن استوری اینستا و تبریک تولد مونده درسته به این باور رسیدم که ادما میان که برن ولی غمشو برام کمتر نمیکنه

بالاخره با دوستام رفتیم شمال و خیلی خوش گذشت ولی یدونههه عکس هم نمیتونم جایی بذارم انقدر که تیپامون کاتوره ای و زشته پس چرا عکسای شمال بقیه تو اینستا انقدر قشنگ و کیوته ما چرا فقط خیس و چلوس بودیم :)

اون که قراره تا همیشه بمونه فقط معده درده:)

پسر جدی‌جدی، وحشی‌هایی که تو خیابون با باتوم بچه می‌کشتن، با تفنگ چشم کور میکردن و با موتور و ماشین از روی آدم رد میشدن میگن وااای، از مرگ رئیسی شادی نکنین :))

دیگه نمیدونم چیو باور کنم :)

امروز سر امتحان اینجوری بودم که من اینو از اول ترم هم میخوندم بازم نمیتونستم جواب بدم که فاک

از خودم میپرسم آیا مرگ پایان بدیه؟

معتقدم که یه گوشه ای از وجودم ، امیدم و آرزوهام برای همیشه پشت کنکور جاموند...

🤏 مونده که برم موهامو از ته بزنم اونم وقتی تازه رنگ کردم:))

امروز به یکی گفتم دور رو دیگه خوب نمیبینم گفت : سوپرمن هم عینک میزد نگران نباش

حالمبد. آخوند وجود داره، هوا گرمه و همه چیز گرونه.

دقت کنید اول باید money باشه بعد old money :))

شب،  ستاره‌ها را به آسمان می‌سپارم  و در سکوتِ بی‌کرانِ تو  به خواب می‌روم.  شب،  دریچه‌ها را می‌بندم  تا هیچ صدا  آرامشِ تو را برهم نزند.  شب،  چراغ‌ها را خاموش می‌کنم  تا تاریکی،  روشن‌ترین لحظه‌های زندگی‌ام باشد.  [سهراب سپهری]

نشد دیگه... مثل همه چیزایی که نمیشه...

کاش همه چی برگرده عقب عقب تر و عقب تر شروع نشه زندگی

درسی که این مدت گرفتم اینه که گذرا بودن یه چیزی به معنای بی اهمیت بودنش نیست :)