هفت روز گذشته پر از بلاتکلیفی بود برام هنوز عواقب تصمیمی که گرفتم رو نشده 🥲

اون لحظه‌ای که کاری می‌کنی که از خودت انتظار نداشتی :/

با اختلاف هیجان‌انگیزترین اول هفته‌ی زندگیم

اون لحظه‌ای که می‌دونی چقدر قراره دلتنگش بشی :))

از نزدیک شدن و صمیمی شدن با آدما هراسانم

اگه احساس تنهایی بخشی از وجود ماست، پس چرا آدمای اجتماعی هستیم که تو تنهایی افسرده بنظر میایم؟ اگه این باگ خلقت نیست پس چیه؟

از یه جایی به بعد می‌فهمی تو مهربون نیستی‌‌؛ کصخلی :))

وقتی که انرژیتو صرف کارای مهم‌تر، اهداف بزرگتر و پیشرفت و آینده‌ی خودت می‌کنی، شاید دیگه رفتار آدما اونقدر اذیتت نکنه فقط ازشون درس می‌گیری و می‌گذری :)

وقتی برای برگردوندن صمیمیتِ از دست رفته تلاش می‌کنی، یه بار دیگه متوجه میشی که چرا از دست رفته بود

چی میشه اگه واقعا به این زمان تعلق نداشته باشم؟ 💔

اگه یهو سکوت کردم ازم نپرسید خوبی؟ دارم بغضمو کنترل می‌کنم مث بچه‌ها زار نزنم

یکی از عجیب‌ترین مکالمات دنیا هم تو سالن مطالعه‌ی مختلط، میز کناری اتفاق میفته وقتی که کلی درس و بدبختی داری :/

نگه داشتن رفاقتای چند ساله آسون نیست هزینه و زمان می‌خواد اگه براش کاری نکردی ادعات نشه :)

هیچکس بهتر از اونی که نمی‌خوایش باهات رفتار نمی‌کنه :))

ببینمت: مزخرف‌ترین چیزی که یه پسر میتونه تو روزای اول آشنایی بگه :/

اونجا که تو خونه تکونی عید خیلی از وسایلی که بیشتر از ده ساله با ذوق نگهشون داشتی رو می‌بخشی یا دور می‌ریزی؛ انگار دیگه خیلی چیزا اهمیت نداره...

ولی زندگی با اونایی که زندگیو آسون می‌گیرن قشنگتر میشه

ولی زندگی خیلی درد داره من دیگه حالِ ادامه دادن ندارم

چی می‌شد اگه... 💔

اینکه تو ارتباط با آدم‌های مختلف اتفاقات و مکالمات کاملا یکسانی رو تجربه می‌کنم عادی نیست