Volkan Konak’a “geberdi” diyen Çatalca Müftüsü tekrar rezaletle adından söz ettirdi. Gülben Ergen’e cevap vermeye çalışırken fake hesabından takip ettiği toplulukları ifşaladı.

İyilik benim kendime olan inancım. Yoksa bende biliyorum birçoğunun bunu önemsemediğini.

“Düşman dediğin mert olurdu eskiden… Biz en büyük ihaneti, kahve içtiğimiz masadan yedik.”

Apo'ya şefaat dilenip, Başbuğumuzun kızına saldıracak kadar şerefsizsiniz!

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel'e yapılan menfur saldırıyı kınıyorum. Bu kindar ve vandal kesimin mimarı mevcut iktidardır.

Bir 30 yıl da yeni PKK'nın öcalan'ını yakalayıp İmralı'da bakarsınız artık..

PKK'nın açıklamasını ve İmralı ile müzakere sürecini "Toplumsal Beraberlik ve Barış" olarak nitelendiren herkes, PKK'nın ve siyasi uzantısı DEM'in bugüne kadar ortaya attığı "ayrılıkçı ve sözde ezilen halklar" tezini devlet eliyle meşrulaştırıyor. En vahimi de budur.

106 yıl önce yurdumuza göz dikenler; farklı isimlerle bugün yine karşımıza çıkmaya çalışıyorsa! Bölücüler; Türkiye Cumhuriyeti’nin tapu senedi Lozan’a dil uzatıyorsa! Saraydakiler; soysuz bölücülerle ortak olup onlarla pazarlık yapıyorsa! Bugün 19 Mayıs’tır, bundan sonra bizim

Biz görmedik sanıyorlar… Oysa biz, sırtımıza saplanan her bıçağın kimin mutfağından çıktığını biliyoruz. Sadece zamanı gelmedi..

Yanımızda olanı anlar, yanımızdan geçenin niyetini de görürüz. Çünkü güven sadece sözcük değil, her haliyle bir duruştur. Biz buradayız; hem bilen, hem susan, hem bekleyen.

Bazı sessizlikler ceza değildir… Kısastır. Vakti gelince konuşur..

Gerçeklerin ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır. Samsun küçük, unutuyorsunuz..

Bize fiyatı biçilmiş dostluklar lazım değil.

Bundan 7 yıl önce millet ve memleket yolunda ebediyete intikal eden değerli ağabeyim İbrahim Özyer'i rahmetle ve özlemle anıyorum. İbrahim ağabey ardında memleket büyüklüğünde bir mesuliyeti hepimize bıraktı.. Seni çok özlüyoruz başkanım..

Bazı yollar birlikte başlar ama aynı menzile varmaz. Vefa susunca, yol ayrılır. Biz rotamızı çizdik, vefadan eksilen dost bile olsa geride bırakılıp yeni bir adım atılır. Yakındır, çok yakın..

Bizi hep adamlığımızdan vurdular.

Aynı yolda yürüyoruz sanmışız, meğer yoldaş bildiklerimiz çoktan başka tarafa sapmış..

Dost bildiklerimizin yüzü gülerken sözü eğrilmiş meğer. Biz mertliğe sadık kaldık, onlar arkadan yol çizmiş. Varsın olsun…

“Vakti gelir, insanın içindeki rüzgâr yön değiştirir; kelimeler susar, yol ise kendi kendini çiziverir. Ben de o sessiz dönüşün izinden gidiyorum. Kimin nereye düştüğünü zaman elbet fısıldar..”

“En çok da gülüşüne inandıklarının sırtında hissedersin ihanetin paslı bıçağını; çünkü en derin yaraları, en yakın sandıkların açar.”