«دلش می‌خواست به سفر برود یا به صومعه برگردد، در عین حال هم دلش می‌خواست بمیرد و هم در پاریس زندگی کند.» - مادام بوواری؛ گوستاو فلوبر، فارسیِ سحابی.

دیشب خواب دیدم خونه‌ی پریسا دم تراسش نشستیم و پنجره بازه و یه نسیم خنکی بهمون می‌خوره یه دفعه صدای جنگنده می‌شنویم بهش میگم بریم اتاق اینجا شیشه‌ها خرد میشه روی صورتمون توی هاگیر واگیر بلند شدن بودیم که موج انفجار پرتمون کرد منم از خواب پریدم آقا این روان ما دیگه روان سابق نمیشه

James Needham

من ۸ ساله در مسابقه‌ی دوچرخه‌سواری پسرهای کوچه بعد از اینکه بهم گفتن تو دوچرخه‌ت کمکی داره نمی‌تونی:))))

من و دوست پسرم وقتی برنده‌ی بازی اونه ولی برنده‌ی بازی روانی‌ منم.

سمع الله لمن حمده الله اکبررررررر الله اکبررررر

روزای خوبی واسه خراب شدن لپ تاپ نیست. اندازه‌ی یه ری‌استارت بهش فرصت میدم تا صاحبش گریه نکنه.

Classy

این رو متوجه شدم که آدم از فرصت دوباره دادن به اشیاء پشیمون نمیشه ولی به اشخاص چرا.

کنار خیابون داشتم از ماه عکس می‌گرفتم یه خانومی از کنارم رد شد گفت خودت ماهی چرا از ماه عکس می‌گیری؟ واقعا خانومیا مظهر صلح و صفا^^

میدونم زندگی ادامه داره عزیزم، برای همون اشکم در اومده.

تا ابد لعنت به سوپراپلیکیشن بله به لعنت خدا نمی‌ارزه سه ساعته دو تا فایل رو نه باز می‌کنه نه می‌ذاره دوباره بفرستم! اینکه از بله بخوام فایل به واتس‌اپ بفرستم خودش یه شکنجه‌ست بماند! این اینترنت کوفتی رو وصل کنید حمالای به درد نخور!

آتش بس نامحدود ترامپ، مثل شوهری می‌مونه که نه طلاقت میده تا تکلیف زندگیت مشخص بشه نه برمیگرده سر زندگی. تو می‌مونی با یه شناسنامه که شوهر داری ولی نداری.

اغلب چیزهایی که باید بنویسم مشمول بند ناراحت‌کننده‌ی «تف سر بالا» میشن. پس پاک می‌کنم و به سکوتم ادامه میدم.