Bir sevilmek uğruna yandım, yanıldım, kandım, kanadım, ölmedim yaşayamadım da. Kavuşmak günahmış gibi sanki, bizim payımıza hep ayrılık düştü.

neye inansam yalan ne bilsem yanlış, her şey eksik her şey yarım. bana gözlerimin içindeki ışığı özlettiler.

Kaybettiğini yıllar sonra anlayacağın savaşı şimdi zafer sansan ne fayda.

yeni bir başlangıç olacaksa da, ben bu hayatın çoktan sonundayım.

Bir gün kavuşacağız. Sana sensizliğimi anlatacağım. Sen nasıl dayandığıma şaşıracaksın.

Bitti yolculuk, ama varabilmiş değilim hiçbir sona.

Allah kimseyi ağlayıp ağlayıp kendi gözyaşlarını kendi silecek kadar yalnız, sevgisiz, kimsesiz bırakmasın.

içime düşen şüphe her zaman en sağlam kanıttır

Onurunuzu koruduğunuz bir yokluk, değerinizi kaybettiğiniz bir varlıktan daha iyidir...

Tarih kitaplarında yazmaz ama gözlerine bakmamak için kendimle ettiğim kavga da bir savaştır.

ben vazgeçmem, vazgeçmek zorunda bırakılırım. vazgeçtiysem kendimi kandıracak bir bahane bile bırakmamışlardır bana.

Eskiden hayatta en kötü şeyin hep yalnız kalmak olduğunu sanırdım, değilmiş, hayatta en kötü şey seni yalnız hissettirenlerle kalmakmış.

çok ihmal pek ihtimal bırakmaz

Ben hallederim arkadaşlar ne olduğu hiç önemli değil

intikam yok bir daha asla benden haber alamayacaksın

Lügatında ne kadar çok kelime olursa olsun, kendini anlatmak için bazen sessizliği seçersin.

Biri seni aklının ucundan bile geçmeyen bir şeyle suçluyorsa kendinden biliyordur.

Herkes bir sığınak arar, ben bir sükûnet.kimse kalbime giremez, ben de oradan çıkamam.işte o yüzden, yok bana bu cihanda bir yer.