เจ้าจาวาดบ้านมังกร 🥺🌊🐉🤏🏻 อ๋าวรุ่นมีขนตางอน เตี่ยหน้าดุๆเขาหยายย อ๋าวชุนหน้าแหลมๆหน่อย ส่วนอ๋าวชินตัวใหญ่ใจเล็กตาแป้ววว #敖光 #อ๋าวกวง #AoGuang #敖閏 #อ๋าวรุ่น #AoRun #敖顺 #อ๋าวชุ่น #敖钦 #อ๋าวชิน #NeZha2 #哪吒2 #นาจา2

ปัญญานั้นคืออะไร?ความเขลานั้นคือสิ่งใด?หากไม่เคยคิดหาคำตอบของคำถามเหล่านี้ย่อมไม่มีผู้ใดสามารถเอื้อมมือไปถึงแก่นแท้ของปัญญาได้โดยแท้จริง เช่นนะเน เหตุใดมนุษย์จึงไม่อาจตั้งคำถามต่อทวยเทพ? เหตุใดการหาคำตอบจึงเป็นการดูหมิ่น? คำตอบนั้นอยู่เพียงเอื้อมดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องเอ่ย

ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤดวงตาใสจับจ้องมองบุรุษคนหนึ่ง 、มือข้างที่ใกล้ที่สุดจับกระบี่ไว้อย่างระแวดระวัง “ เจ้าเป็นคนในพรรคมารหรือ ” ㅤㅤㅤ

“เจ้าเหมือนกัน… เพื่อนของข้า , เพื่อนคนเดียวของข้า แต่กลิ่นอายบ่งบอกว่าไม่ใช่” ย่นคิ้วหรี่ตา ทำท่าทำทางไม่เข้าใจ “ข้าเหรอ—— นาจา! นามนี้มีเพียงผู้เดียวในใต้หล้า แล้วเจ้าล่ะเป็นใคร? ทำไมกลิ่นอายเจ้าถึงได้เย็นยะเยือกได้ขนาดนี้ หืม!”

“——อ๋าวปิ่งเรอะ?” มองอีกคนอย่างไม่เชื่อสายตา , แต่ลองเพ่งดูความสนใจอีกครั้ง ก็ยิ่งประจักษ์แจ้งได้ว่า ไฉนความรู้สึกนี้และตัวตนของอีกฝ่ายจึงชวนให้คุ้นเคย “…เจ้าคืออ๋าวปิ่งจริงๆเรอะ ข้าไม่ยักจะรู้ว่าเจ้าเปลี่ยนหน้าตา—— ไม่สิ หรือใช้วิชาแปลงกาย, ก็ไม่น่าใช่อยู่ดี…”

หัวเราะขำก๊ากอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล อุแหม่ … คนอะไรจะโชคร้ายปานนั้นกัน !?

“ตลกในความดวงซวยของเจ้าน่ะซี่—— ตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้ว เหยียบกบตายเสียงดังแปร๊ด เช้านี้ก็โดนขี้นกตกใส่หัว… ฮะฮะฮ่า ! ระวังไว้เล่า , ตอนกลางวันเจ้าจะไม่ไปเดินเหยียบขี้หมาแทนใช่มั้ย?” แยกยิ้มยิงเขี้ยวอย่างไม่รู้สึกรู้สา ชอบใจนักแล ตราบใดที่มันสนุกสนานสำหรับตัวเขา

ㅤ ㅤ บางครามังกรพิการก็อยากทำตัวราวกับผู้ไม่มีกิจต้องทำสิ่งใด , หรือหากให้กล่าวตามจริง บางทีอาจจะเป็นนิสัยเก่าครั้นยังอยู่วังมังกร ㅤ แต่ด้วยสภาพอากาศเช่นนี้ . . . ㅤ อยากนอนแช่น้ำเหลือเกิน ㅤ

“อุบัติเหตุหรือลิขิตชะตา? —— บ๊ะ… ข้าพูดคำนี้เองยังขนลุกเอง, ข้าน่ะเอียนกับคำว่าโชคชะตาเต็มทนแล้ว ฮึบ!” กลับมายันกายเหยียดตรงพลางหมุนข้อต่อไหล่, ให้เข้าที่ทาง เมื่อเช้าไปสู้รบประมือกับพวกปีศาจชั้นต่ำมา สั่งสอนไปเยอะพอตัว ตอนนี้เลยมานั่งหาอะไรสนุกๆบันเทิงใจแทน

‼️

เกาะขอบมอง

“ยามปิดม่านคืออะไร—— แถวนี้ไม่มีผ้าม่านให้ปิดซักหน่อย เจ้ามั่วแล้ว !” โวยวายเสียงดังทันที

“เห้ย—— ทำไมรู้สึกเหมือนโดนหลอกด่า , ข้ารู้จักเวลานะ! เช้า สาย บ่าย เย็น แะตอนค่ำคืน!!”

ᅠᅠ ❄️⟢.⠀ ผู้คนหลากหลาย ดีใจมากครับ 😭 อยากเล่นกับทุกคน แต่หมดแรงเพราะงานดึงขาไว้ สวัสดีจากตรงนี้นะครับ y y ᅠᅠ

——!! พวกมังกรออกมาเพียบ!

😄😄😄

“หืม… เรื่องดีๆเหรอ? ก็คงเป็นการที่ได้เจอหน้าเจ้ามั้ง? ฮะฮ่า! —— ก็ว่าไปนั่น ได้เจอกับเพื่อนข้ามันก็ต้องเป็นเรื่องดีอยู่แล้วล่ะนะ!”

ดวงตาหลุ่บขึ้นมองท้องฟ้าตาม เห็นดวงดาราออกมาแข่งกันเปล่งประกายระยิบระยับ, เพราะปกติแล้วไม่เคยสนใจกับธรรมชาติรอบด้าน เจ้าจาตัวโตเลยเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย “อ่า—— ก็คงอย่างงั้น” สองมือประสานรองหลังหัว ใช้เวลาเงียบๆด้วยกันถัดมา “แต่ที่นี่เงียบเกินไป, ข้าไม่ชินเลยนี่สิ”

“นั่นสินะ——“ จะเรื่องสงครามระหว่างปีศาจและเซียน, หรืออะไรก็ตาม พวกเราก็ต่างมีขีดจำกัดของตัวเองไม่ว่าเผ่าพันธุ์ใด เจ้าจาพยายามเพ่งสายอีกรอบ, เพ่งแล้วเพ่งอีก ความคิดเขา… ก็ไม่รู้ว่าควรกระเตื้องไปทางไหนดี “มันก็เหมือนเดิมทุกๆวันนี่นา—— ให้ดาวร่วงลงมาจากฟ้ายังดูจะตื่นเต้นกว่าอีก”