Johannes Vermeer - The Art of Painting

Eşlik etmenin hazzı, ait hissetmenin neşesi*

Kenarları açılan ayakkabıdan ayağımın, tabakta kalan yemekten midemin daha değerli olduğunu öğrendiğim; sahiden istemediğim bir şeye devam etmemeyi denediğim;kendi kendimi zorlamadığım yaş yirmi yedi.

Dün dağları gösterip yanımdakine bu dağlardan birini çekip alsan diğerleri de yıkılır, dedim. Yine de bir sen kulak verirsin bana bu yıkıntının altında. Bu yıkıntının altında bile günden güne sana doğru serpildiğimi sen de gör isterim. Mahzunluğumu sarmalar mısın yakındaysan.

Günden güne ilaç yerine taş yutmuşum da o taşlar midemde birikmiş gibi hissediyorum. Dibe doğru ağır. Boşuna. Yıpratıcı.

Allah devinimlik nasip etsin ( gepgenel

Vincent van Gogh - "Courtyard of the Hospital at Arles" (1889)

Okulun ilk günü kitaplar dağıtılır dağıtılmaz Türkçe kitabındaki metinlere dalmak, yalnızca sarı mavi pembe tebeşirle çiçeğin bölümlerini çizmek, ikişer ikişer ritmik saymak, çarpım tablosunda sekizleri ezberlemek,okul önlüğüyle çizgi film izlemek ve salçalı tost.

Dünyada yalnız olmamanın konforu*

Elimde babamla Ula pazarından aldığımız peluş ördek. Simitte küçücük diş izi. Yanında ayran. Babam cumaya yetişecek, acelemiz var. Hızlı hızlı yürürken, soluk soluğa, şimdi tam zamanı: “- Baba seni çok seviyorum. Bak bu kadar işte. Yıldızlar kadar… Hatta dünyalar kadar. ”

Sevgi Soysal'ı özlem ve sevgiyle anıyoruz... #SevgiSoysal

Claude Monet’s snow landscapes

Bir değişiklik yapalım ve isteklerimize değil, ihtiyaçlarımıza odaklanalım bu sefer.

Az önce bir Akgün Akova şiiri okudum ve gözlerimden bir meteor yağmuru gibi geçen bu metnin eğitimimin, mesleğimin bir parçası olmasına sevindim. Bu kızı şiiriniz kaç kere daha kurutacak abiler?

İyi ki doğdun Gülten Akın🎂

Canım ücra bir köyde burhana çekilmek, mum ışığında kalıbımın sığmadığı evleri düşünmek, hiçbir şey olmazken sabah olur mu diye beklemek, nihayet iri taşlar arasından akan derede yüzümü yıkamak çekti. Canım, bu şalı omzuna al üşüteceksin güzelim.