แน่นอนว่าเขาเอียงหูฟังอยู่แต่ไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งผ่านไปสักพัก... "ฉัน เคยมีความคิดที่อยากจะพาลูกๆไปล่าสัตว์ด้วยกันตอนที่เขาโตพอที่จะจับปืนได้แล้ว"

Ooc รู้สึกว่าคำสั่งห้องปิดตายมันค่อนข้างตลกมากๆ 555 เพราะฉะนั้นขอเก็บไว้ก่อนดีกว่าครับเดี๋ยวผมหาอันอื่นไปเล่นกับทุกคนแทนนะ

เรเยสฟังที่อีกฝ่ายพูดบ้าง และเมื่ออีกฝ่ายพูดจบ เขาก็วางกองหนังสือแล้วค่อยๆลุกขึ้นเดินไปหาอีกฝ่าย "ฉันมั่นใจว่าพวกเราเป็นพ่อที่ดีได้แน่โดยเฉพาะแก กัส ภายนอกดูแข็งกระด้าง แต่ภายในทั้งอ่อนโยนและใส่ใจกว่าใครๆ" "พวกเขาจะต้องโตมาเป็นเด็กดีได้แน่ๆ ฉันมั่นใจ"

" 2 หรือ 3 เลยหรอ .." เรเยสแอบหน้าขึ้นสีจางๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะคิดแบบนั้น และเขาเองก็ไม่ขัด เพราะยิ่งมีเรเยสตัวน้อยเยอะๆชีวิตก็ดูวุ่นวายดี พอคิดแล้วก็หยุดที่จะอมยิ้มไม่ได้ "ยังไงก็ตาม ถ้ามีวันนั้นจริงๆ เราคงต้องจับเข่าคุยกันเรื่องคำพูดคำจาที่สุภาพกว่านี้" เรเยสหันไปมองอีกฝ่าย

" Book "

ถึงจะอยู่คนล่ะทีม แต่ถ้าแบ่งปันเรื่องความรู้เรเยสก็ไม่ขัดเพราะฉะนั้น "บางทีแกอาจจะลองอ่านหนังสือการทำอาหารFast food สักเล่ม เพื่อจะได้เอาไปต่อยอดธุรกิจทางการค้าขายเบอร์เกอร์" เรเยสได้ยินมาว่าอีกฝ่ายทำงานพิเศษขายเบอร์เกอร์ และเขาเพียงแค่อยากจะลองแนะนำดูเผื่อเป็นอาชีพหลังเกษียณ

" การลงมือปฏิบัติด้วยตัวเอง ถ้าไม่มีความรู้จากในตำราเลย มันก็อาจจะไม่ช่วยอะไรเลยสำหรับบางเรื่อง เพราะฉะนั้น ทุกสิ่งที่เราปฏิบัติส่วนมากล้วนนำมาจากหนังสือหรือตำรา ให้พวกเราได้เรียนและศึกษา ฉันเรียนรู้และศึกษาก่อนจะลงมือทำอะไรเสมอ" "เอาล่ะ ชอบหนังสือแนวไหน?"

เรเยสขมวดคิ้วนั่นต้องไม่ใช่คำพูดเอ่ยชมหรือคำดีๆแน่ๆ "ฉันไม่รู้นะว่าแกพูดว่าอะไร แต่ที่แน่ๆคงไม่ใช่คำที่ดี" เรเยสเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วมองด้วยสายตาที่ดุดันก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างจับไหล่อีกฝ่าย "ฉันชอบนะตอนที่แกพล่ามคำภาษาบ้านเกิดหยาบๆตอนที่เรานอนด้วยกัน แต่ถ้ากับลูกอย่าเชียว"

ᴷˡᵃᵘˢ ᶠⁱˢᵏᵉʳ slow CONØR - busy ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‘ … ’ ‍ ‍ ‍ ให้เดาว่าได้ยินจากที่เรเยสเรียกบ่อยแหงๆ ‍ ‍ ‍

"อย่างน้อยก็เคยอ่าน ฉันน่ะชอบหนังสือที่สุด มันสอนอะไรหลายๆให้คนเราเรียนรู้เรื่องประวัติศาสตร์และเรียนรู้กลยุทธ์ ทำให้เราได้เทคนิคใหม่ๆในสนามรบ" พนันได้เลยว่าถ้าเรเยสพูดต่ออีกหน่อยอีกฝ่ายคงจะงีบหลับได้เลย "ยังไงก็ตามไว้ฉันจะไปอุดหนุนเบอร์เกอร์ของแก และจะเอาหนังสือไปฝากสักเล่ม"

ทุกอย่างที่เรเยสพูดมา มันคือความจริงและเขาก็ไม่เห็นจำเป็นต้องอายเลยสักนิด เรเยสเปลี่ยนมาขยับมือลูบแก้มอีกฝ่ายเบาๆ "จนกว่าจะถึงวันนั้นระหว่างนี้อยากจะพูดคำแบบนั้นอีก ฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ" เรเยสขยับออกจากอีกฝ่ายเวลาเห็นชายตรงหน้าเขินอาย มันช่างเป็นภาพที่น่ามองจริงๆ

เรเยสไม่ได้สนใจคำด่าทอของอีกฝ่าย เพราะสิ่งที่พูดมาถ้ามิใช่เรื่องจริง ไปต่อล้อต่อเถียง ก็จะเปลืองน้ำลายปล่าว "แกน่าจะเรียนมารยาทในการต้อนรับลูกค้าหน่อยและการใช้คำพูดบริการลูกค้า คำพูดเชิญชวน โฆษณาฟังลื่นหู หรือคำพูดสุภาพ หาอ่านได้ตามหนังสือ เอาเป็นว่าไว้จะแวะไปล่ะ"

"อยากให้ฉันแนะนำหนังสือให้หรอ?"

"ฉันชอบแกใส่สูทนะ ดูสะอาด ไม่สกปรก แถมกลิ่นชุดยังดูดีกว่าชุดทหารของแกด้วย" จริงๆทั้งหมดเป็นคำชมของเรเยส แต่เขาพูดไปแบบตรงๆไม่อ้อมเลยสักนิด

" ไม่มีอะไรที่ฉันไม่ชอบถ้ามันแกหรือถ้าจะมี มันคงเป็น ถ้าวันไหนแกรักฉันน้อยลง ฉันคงไม่ชอบแน่ๆ" เมื่ออีกฝ่ายดึงเขาเข้าไปหาเรเยสก็โอบเอวอีกฝ่ายหมับ "อยากให้ใส่หรอ? นึกว่าปกติแกชอบให้ฉันไม่ใส่อะไรเลยเสียอีก" เรเยสแอบกระซิบเบาๆ

"ก็นึกว่าแกชอบ..." เรเยสค่อยๆขยับออกเล็กน้อยจริงๆเขานึกว่าอีกฝ่ายชอบซะอีก แต่ปกติเรเยสไปไหนมาไหนก็ค่อนข้างแต่งตัวตามกับสภาพแวดล้อมอยู่แล้ว ส่วนการแต่งน้อยชิ้นก็แต่งแค่เฉพาะตอนอยู่บ้านหรืออยู่กันแค่สองคน "หรือ? จริงๆแล้วแค่ไม่อยากให้คนอื่นมอง" เรเยสแกล้งถาม

: อันนี้เหมือนเป็น what if ของผู้ดูแลว่าถ้าโอนิสักแบบพวกซามุไรจะเป็นยังไงครับ ตามประวัติเขาก็เกิดในตระกูลซามุไรอยู่แล้ว เลยคิดเล่นๆว่าอาจจะมีสักที่สองที่ก็ได้? ฮ่าๆ ถึงจะไม่ได้เป็นหัวโจกอาชญากรใต้ดินแบบพ่อ แต่ก็อยู่ในวงการนี้อยู่ดี

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 𝑻𝒐𝒎𝒆 𝑪𝒉𝒊𝒄𝒉𝒊 — ! ‍ ‍ ‍ ‍ ‍