Merhaba dünya, her gün gücenecek yeni bir yüzünle tanışıyorum.

Bir yaş daha.. Geçmeyen acılar da benimle geldi. Mumlar söndü, içimdeki karanlık kaldı.

Yaşamak içimde yeşersin isterdim.

Renkler vardı Gülfem, sesler şarkılar vardı.

Benim güvendiğim dağlara olabilecek tüm doğa olayları oldu.

Yaşamak başka şeydir Yaşarmış gibi yapmak başka.

Lakin içim kıymıklarla dolu bir kuyu.

“Lüzumsuz mevzulara sinirleniyor, onu çileden çıkaracağını iyi bildiğimiz meselelerde en ufak bir tepki vermiyordu.”

Pusuyla ayağını kırdıkları atı, sahibine vurdurdular Hafız.. Masumiyet, attan çok daha önce öldü.

Keşke böyle olmasaydı ama maalesef böyle.

Yoktan yok oluyoruz.

Sığınmak için aradığım Hira, göğüs kafesimin içindeymiş meğer.

Cuma duâsıdır.. Aşılmaz sandığım dağların tepesinden dünyaya bakmayı nasip et Allah'ım.

Hayatın; merhaba dünya ne kadar aydınlıkmışsın, evresi de cuma duâsıdır.

Bizler bahtı güzel insanlar değildik. Güzellikler bizi hep teğet geçerdi.

Savruldum rabbim, kalbimden tut.

Şairin, “Kimsenin Fatiha bilmediği bir köyde öldüm” dediği yalnızlıktayım.

Bana hayal kurmayı bıraktıran bir hayatı yaşıyorum.

Her zorluktan sonra bana koskoca bir tekbaşınalık kalıyor.

Ey rahmetiyle kalbimi yaratan, İçine ziyan olmanın çamurunu bulaştırdım. Evindir, nankörlük ettim.