از خیابونا متنفرم خیابونایی که کف همشون خون دیدم

بعد از زن زندگی آزادی شاید یکی دوبار رفتم هفت حوض. دو سه بار رفتم بلوار کشاورز . کل صحنه های اون روزا برام تداعی میشد.

مرحله‌ی اول: ببینین الان وقت اتحاده بیاین همه‌تون این شعاری که ما می‌دیم رو تکرار کنین مرحله‌ی دوم: وا مگه ندیدین همه داشتن تو خیابون شعار ما رو می‌دادن معلومه ما اکثریتیم شما که مخالف مایین با آخوندین

فروغ گفت باور کن با بعضی‌ها اصلا اختلافمون اونقدر زیاد نیست! توی جهان دموکراتیک می‌شد روز همدیگه رو موقع بحث سیاسی پاره کنیم و شب با هم بریم آبجو بنوشیم. به امید اون شب، به امید اون آبجو دوستان.

انگار که قبح مرگ ریخته باشه.

یارو خبرنگار بی بی سیه بعد الان اومده میگه در خبری که از فلان جا درز پیدا کرده موضوع مذاکرات امروز فلان چیزاست. همین موضوعات از اولم مشخص بود دووود واقعا عصبی میشم میخونم اینارو

خب پس تا این‌جا شد که ۸۸ مال اصطلاح‌طلبا بود، ۹۶ و ۹۸ مال گشنه‌ها و فقیر فقرا، ۴۰۱ چپ‌ها؟ پونصد دسته کردید ایران و ایرانی رو و فقط توی زمین آخوند و جمهوری اسلامی بازی می‌کنید.

بنا به گزارش که به دستم رسیده #مهسا_شفیعی خواهر جاویدنام پارسا شفیعی در زندان تحت خشونت قرار گرفته وضعیت جسمی بدی قرار داره صداش باشیم . مهسا شفیعی رو آزاد کنید . #بازداشت_غیرقانونی #از_بازداشتیها_بگو

من نه متخصصم، نه جامعه‌شناس. فقط یک شهروند عادی‌ام که کمی مطالعه کرده و سعی کرده فکر کند. این که من به رضا پهلوی و گفتمان سلطنت‌طلبی می‌پردازم، مسئله شخصی نیست. برای من یک موضوع کاملاً سیاسی است، چون با یک الگوی خطرناک قدرت طرف هستیم. این تصور که اگر فاشیسم مذهبی برود،

یک ماه از فراخوان رضا پهلوی به تجمع سراسری، که به کشتار گسترده مردم توسط ج.ا انجامید، می‌گذره؛ ساده‌ترین سوالی که رضا پهلوی وظیفه‌ داره پاسخ بده اینه که؛ فراخوان تجمع گسترده در یک روز و زمان مشخص، بر پایه‌ چه ارزیابی امنیتی، چه اطلاعات میدانی و با چه نقشه‌ی عملی صادر شد؟

رضا پهلوی اپوزیسیون ج.ا مگه نیست؟خب من به عنوان مخالف ج.ا باید از اون کار عملی بخوام دیگه، لابی گری بخوام، اعتصاب بخوام. یه‌جوری شده که برا نابودی ج.ا هم انگار حق نداریم چیزی بخواییم به طرفداراش برمی‌خوره. چهار روز دیگه قدرت بگیره مطالبه داشته باشیم میشه اقدام علیه امنیت ملی

تراپیستم گفت توی این داستانا نگران چند نفر شده و یکیش من بودم :( گوگولی خیلی دوسش دارم

این ناممکنیِ فرساینده‌ی زیستن در اکنون، همان امرِ تحمل‌ناپذیر است.

هر لحظه ممکنه دیگه نباشم. شاهکار جمهوری اسلامی

امشب خودمو تو اینه نگاه کردم و به این فکر کردم که اگه جنگ بشه با کدوم تیکه از این آینه قراره کشته بشم.

همش احساس میکنم فشار هوایی که اطرافمه دائم ذره ذره بیشتر میشه ، منو مچاله میکنه و از فشار زیاد ،اندازه یه نقطه میشم... که اون نقطه رو هم باد میبره...

زدن از بالاسرمون رد شدن